Ρένα Παυλάκη
Μια συνολική εικόνα διοικητικής ασυνέπειας του Δήμου Ρόδου, οικονομικών απωλειών και αποφάσεων που, όπως υποστήριξε, λαμβάνονται χωρίς επαρκή προετοιμασία, περιέγραψε ο Θανάσης Μπαράκας, μέλος της παράταξης του Νίκου Γερονικόλα, μιλώντας στην εκπομπή της Ρένας Παυλάκη, «Πρωινό Xpress», όπου κληθηκε να σχολιάσει την ατζέντα των θεμάτων των τελευταίων ημερών που αφορούν τη δημοτική αρχή και τους χειρισμούς της.
Από τη συμφωνία με την ΕΤΑΔ που δεν ολοκληρώθηκε μέχρι το έργο της επέκτασης του Βιολογικού της Ρόδου από τη ΔΕΥΑΡ και τη ρύπανση της περιοχής, και από τη λειτουργία των διοικητικών συμβουλίων των δημοτικών επιχειρήσεων μέχρι τα drones στη Μεσαιωνική Πόλη, ο κ. Μπαράκας συνέδεσε διαφορετικές υποθέσεις κάτω από έναν κοινό παρονομαστή: την απουσία σταθερής και συντεταγμένης διοίκησης: «Αυτή είναι η προχειρότητα: τα ξέρω όλα, δεν ακούω κανέναν, προχωράω και, άμα βρω τοίχο μπροστά μου, φταίνε οι άλλοι».
Η συμφωνία με την ΕΤΑΔ και το ένα εκατομμύριο ευρώ
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Θανάσης Μπαράκας στην υπόθεση της ΕΤΑΔ και στη συμφωνία που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται για την αξιοποίηση των παραλιών. Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Δήμος Ρόδου είχε θέσει συγκεκριμένους όρους, οι οποίοι είχαν γίνει αποδεκτοί, μεταξύ των οποίων και η απόδοση στον Δήμο ποσοστού 20% επί των εσόδων.
Παρά ταύτα, η διαδικασία δεν κατέληξε στην υπογραφή της συμφωνίας.
«Γιατί υπαναχώρησε ο Δήμος, αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ», ανέφερε ο κ. Μπαράκας, αποφεύγοντας, όπως είπε, να υιοθετήσει όσα συζητούνται ανεπίσημα και επιμένοντας στα οικονομικά δεδομένα της υπόθεσης.
Με βάση τους δικούς του πρόχειρους υπολογισμούς, τα ποσά που προέκυψαν από τους διαγωνισμούς και τα προτιμησιακά δικαιώματα έφτασαν περίπου τα πέντε εκατομμύρια ευρώ. Εάν ίσχυε η συμφωνία για την απόδοση του 20%, ο Δήμος θα μπορούσε να εισπράξει περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ.
«Ένα εκατομμύριο ευρώ μιλάμε. Αυτοχρηματοδοτείται το κτίριο της Ακάβης με αυτά τα ποσά», τόνισε, παρουσιάζοντας την υπόθεση ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας επιλογής που, κατά την εκτίμησή του, στέρησε από τον Δήμο ένα σημαντικό έσοδο.
«Ο Δήμος με τη στάση του τα τελευταία χρόνια μόνο χάνει», δήλωσε, συνδέοντας την εξέλιξη της ΕΤΑΔ με άλλες οικονομικές εκκρεμότητες.
Η Cosmote, τα LED και τα δύο εκατομμύρια ευρώ
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με την Cosmote για τη σύμβαση των φωτιστικών LED. Όπως ανέφερε, το ποσό που καλείται να καταβάλει ο Δήμος προσεγγίζει τα δύο εκατομμύρια ευρώ, τα οποία, εφόσον πληρωθούν από τον φετινό προϋπολογισμό, θα λείψουν από άλλες παρεμβάσεις και έργα.
Ο κ. Μπαράκας έθεσε το ερώτημα γιατί η οφειλή δεν είχε τακτοποιηθεί εγκαίρως και γιατί, εφόσον υπήρχαν αντιρρήσεις για το ύψος της, αυτές δεν κατατέθηκαν μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες.
«Δεν συμμετέχουμε στην επιτροπή, δεν πάμε να διαφωνήσουμε και να πούμε “κύριε, δεν είναι τρία ευρώ, είναι δυόμισι” και δεν πληρώνεις ούτε τα δυόμισι ούτε τα τρία. Τι είναι αυτή η τακτική;» διερωτήθηκε.
Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε μία λανθασμένη απόφαση. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος συνομιλεί με άλλους φορείς, υπογράφει συμφωνίες, αμφισβητεί στη συνέχεια τους όρους τους ή επιλέγει να συγκρουστεί αφού έχουν ήδη δημιουργηθεί οικονομικές και νομικές συνέπειες.
«Πού είναι το έκτακτο;»
Το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης αφορούσε το έργο ύψους άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ για τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων της ΔΕΥΑΡ και την επιλογή της διαδικασίας διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση.
Ο Θανάσης Μπαράκας αμφισβήτησε ευθέως ότι τα προβλήματα των βιολογικών εγκαταστάσεων μπορούν να χαρακτηριστούν απρόβλεπτα, υπενθυμίζοντας ότι έχουν καταγραφεί εδώ και χρόνια και έχουν οδηγήσει ακόμη και στην επιβολή προστίμων.
«Δεν μπορείς να επικαλείσαι για ένα χρόνιο πρόβλημα ένα έκτακτο περιστατικό», είπε.
Έθεσε, παράλληλα, ένα πρόσθετο ερώτημα που αφορά την κατανομή των πιστώσεων του έργου. Όπως επισήμανε, για το 2026 προβλέπεται η διάθεση περίπου ενός εκατομμυρίου ευρώ, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων μεταφέρεται στα επόμενα έτη.
«Αν πραγματικά είναι έκτακτο και θέλεις να τελειώσει γρήγορα, γιατί προϋπολογίζεις από τα 50 εκατομμύρια ένα εκατομμύριο το 2026; Πού είναι το έκτακτο;» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κατά την άποψή του, η ίδια η χρονική κατανομή των ποσών αποδυναμώνει το επιχείρημα ότι απαιτούνταν μια κατεπείγουσα διαδικασία αντί ενός κανονικού ανοικτού διαγωνισμού.
Η προσφυγή εργοληπτικής εταιρείας κατά της διαδικασίας, την οποία είχε ήδη επισημάνει ως πιθανό ενδεχόμενο η αντιπολίτευση και είχε συζητηθεί δημόσια, ήταν για τον κ. Μπαράκα μια εξέλιξη που θα έπρεπε να έχει προβλεφθεί.
«Υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Αυτό ταιριάζει εδώ», σχολίασε.
Τα 26 εκατομμύρια του 2027 και οι «ίδιοι πόροι»
Ο κ. Μπαράκας εξέφρασε, επίσης, σοβαρές αμφιβολίες για τη δυνατότητα της ΔΕΥΑΡ να χρηματοδοτήσει το έργο με ίδιους πόρους, ιδιαίτερα από τη στιγμή που, όπως επισήμανε, δεν έχει παρουσιαστεί ήδη εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.
«Πώς με ίδιους πόρους θα πληρώνονταν τα 26 εκατομμύρια το 2027; Από ποιους πόρους; Οι λογαριασμοί δεν βγαίνουν, αφού δεν είναι ενταγμένο κάπου αυτό το έργο», ανέφερε.
Τόνισε ακόμη ότι, κατά την κανονική διοικητική πορεία, ένα έργο ωριμάζει με τις απαιτούμενες μελέτες, εξασφαλίζεται η χρηματοδότησή του και ακολουθούν οι διαγωνιστικές διαδικασίες.
«Για να ενταχθεί ένα έργο, εντάσσεται πριν, αφού έχει ωριμάσει και γίνονται οι διαδικασίες σύμφωνα με τη νομοθεσία», δήλωσε.
Στη συνέχεια χρησιμοποίησε δηκτικό τόνο για να περιγράψει τις πιθανές συνέπειες μιας τόσο μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης:
«Μπορεί να μας πουν “έχω τα 26 εκατομμύρια για το 2027, γιατί δεν θα πληρώσω τη ΔΕΗ, δεν θα πληρώσω το φράγμα, θα πληρώσω μόνο τους υπαλλήλους”».
Ερωτήματα για τη λυματολάσπη και την περιβαλλοντική διαχείριση
Με αφορμή την κατάσταση των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων, ο κ. Μπαράκας έθεσε δημοσίως και το ζήτημα της διαχείρισης της λυματολάσπης του Βιολογικού στο Βόδι.
«Τόσο καιρό ας μας πουν πού αποθέτουν τη λυματολάσπη από το Βόδι. Την πηγαίνουν κάπου ή φεύγει στη θάλασσα; Ερώτημα κάνω. Και αν την πηγαίνουν κάπου, να μας δείξουν πού ακριβώς την πηγαίνουν», ανέφερε.
Διευκρίνισε ότι θέτει ερώτημα και δεν διατυπώνει διαπίστωση, ζητώντας, ωστόσο, από τη διοίκηση της ΔΕΥΑΡ να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία για τη διαχείριση των παραγόμενων υπολειμμάτων.
Η αναφορά αυτή έγινε ενώ στον δημόσιο διάλογο έχουν επανέλθει οι παλαιότεροι έλεγχοι, τα πρόστιμα και οι εκθέσεις για τα προβλήματα λειτουργίας των βιολογικών εγκαταστάσεων, τα οποία, σύμφωνα με τον κ. Μπαράκα, δεν επιτρέπουν να εμφανίζεται η σημερινή κατάσταση ως αιφνίδια και απρόβλεπτη.
«Αυτά είναι αστεία», σχολίασε για το επιχείρημα του απρόβλεπτου γεγονότος.
Οι συνθέσεις των διοικητικών συμβουλίων
Ο Θανάσης Μπαράκας αναφέρθηκε και στη λειτουργία των διοικητικών συμβουλίων της ΔΕΥΑΡ και της ΔΕΡΜΑΕ, θέτοντας ερωτήματα για την πρόσκληση των τακτικών και αναπληρωματικών μελών και, κατ’ επέκταση, για τη νομιμότητα αποφάσεων που έχουν ληφθεί.
Επικαλέστηκε τη δική του εμπειρία από τη συμμετοχή του στη ΔΕΡΜΑΕ, σημειώνοντας ότι σε σειρά συνεδριάσεων απουσίαζε συστηματικά τακτικό μέλος χωρίς να καλείται ο αναπληρωτής του.
«Εδώ δεν θέλουν κανέναν έλεγχο. Θέλουν να αποφασίζουν», υποστήριξε.
Κατά τον ίδιο, το ενδιαφέρον για τη νομιμότητα της σύνθεσης των διοικητικών οργάνων εμφανίζεται επιλεκτικά, ανάλογα με το ποιος συμμετέχει και ποιος μπορεί να ασκήσει έλεγχο στις αποφάσεις.
«Μόλις άρχισαν να αναδεικνύονται σοβαρά θέματα, αυτά ενοχλούν», ανέφερε, προσθέτοντας ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις υποθέσεις ακόμη και χωρίς θεσμική συμμετοχή στα διοικητικά συμβούλια.
«Απ’ έξω ακόμα καλύτερα θα τις παρακολουθούμε. Να μην κοιμούνται ήσυχοι», είπε.
Τα drones και η λογική «προχωράμε και βλέπουμε»
Στο τέλος της συνέντευξης, ο κ. Μπαράκας κλήθηκε να σχολιάσει την ανάδειξη οριστικού αναδόχου για το σύστημα των drones στη Μεσαιωνική Πόλη, παρά τις επισημάνσεις που έχουν διατυπωθεί για τα προσωπικά δεδομένα, τη νομιμότητα της επιτήρησης και την ανάγκη προηγούμενης εξέτασης του σχεδιασμού από τις αρμόδιες ανεξάρτητες αρχές.
«Τα ξέρω όλα, δεν ακούω κανέναν, προχωράω και, άμα βρω τοίχο μπροστά μου, φταίνε οι άλλοι», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Πρόκειται, όπως υποστήριξε, για μια λογική σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις προωθούνται με ταχύτητα, ενώ οι νομικοί, διοικητικοί και οικονομικοί κίνδυνοι εξετάζονται εκ των υστέρων, όταν πλέον εμφανιστούν ενστάσεις, προσφυγές ή παρεμβάσεις ελεγκτικών αρχών.
Η Ακάβη και ο ανάδοχος του 2019
Ο Θανάσης Μπαράκας προανήγγειλε, τέλος, συνέχεια και για το κτίριο της Ακάβης, αναφερόμενος στην προοπτική να κληθεί ανάδοχος του διαγωνισμού του 2019 να αναλάβει σήμερα το έργο με οικονομικά δεδομένα μιας εντελώς διαφορετικής περιόδου.
«Καλούμε έναν ανάδοχο, τον αναπληρωματικό του 2019, με τις τιμές να έχουν πάει το 2026 δεν ξέρω κι εγώ πού. Άλλη προχειρότητα για να δείξουν ότι ενδιαφέρονται για το κτίριο της Ακάβης», δήλωσε.
Κατά την εκτίμησή του, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι ένας εργολάβος θα δεχθεί να εκτελέσει σήμερα ένα έργο με τιμές που είχαν υπολογιστεί πριν από επτά χρόνια.
«Το λογικό είναι να τους πει ένα “no”, γιατί το 2019 κυμαινόταν στα 1.100 ευρώ το τετραγωνικό και τώρα κοντεύει στα 2.000. Όλη αυτή η καθυστέρηση έχει οδηγήσει στα αδιέξοδα», κατέληξε.
