Δέσποινα Κουλούμπρη
Οι μέρες πέρασαν και η περιβόητη συνάντηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη κατεγράφη στην Ιστορία ως… τι άραγε; Πνεύμα συναίνεσης πλανιόταν στον αέρα αλλά εποικοδομητική δεν την λες.
Τι μας έμεινε; «Μια καλή, παραγωγική και ειλικρινής συζήτηση».
Πλάκα μας κάνετε; Αυτές οι συναντήσεις «συναίνεσης» των πολιτικών αρχηγών δεν έχουν καμιά σημασία. Για τα μάτια γίνονται . Ουσία μηδέν. Πολιτική ουσία εννοώ. Να πεις ότι ο Νίκος ρώτησε τον Κυριάκο για τις υποκλοπές, γιατί τον παρακολουθούσε και ότι έλαβε καμιά απάντηση , τύπου «γράψε λάθος ρε Νίκο, δεν έγινε επί τούτου» , να πω οκ , είχε νόημα η συζήτηση .
Όσο για κείνο το τσιτάτο « It takes two to tango» , να μην σχολιάσω καλύτερα, γιατί θα παρεκτραπώ και δεν θέλω χρονιάρες μέρες…
Όταν υπάρχει μια σοβαρή κρίση, εθνική ας πούμε, τότε ναι, επιβάλλεται να συναντηθούν οι αρχηγοί. Αλλά έτσι, στα ξεκούδουνα, για το θεαθήναι και για τις κάμερες , χαμένος χρόνος ρε παιδιά…
Και τι ακριβώς θα πει παραγωγική συζήτηση; Τι ακριβώς παρήγαγε;
Α ναι, θυμήθηκα. Ο Μητσοτάκης δέχτηκε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ να κάνουν μια εθνική επιτροπή για το δημογραφικό.
Εντάξει λοιπόν ! Το ’χουμε. Και εις άλλα με υγεία .
R.N.B
