Σήμερα εγώ , αύριο εσύ…

Άλλη  μια. Κι  άλλη  μία. Κι  άλλη  μια….

Αποτροπιασμός , φρίκη , κτηνωδία σε  καθημερινές  δόσεις.

Δολοφονίες  γυναικών  και  κοριτσιών  εξ αιτίας  του  φύλου  τους. Άγρια  εγκλήματα  που  συμβαίνουν  μέσα  στα  σπίτια, πίσω  από κλειστές  πόρτες. Στην  Ελλάδα  του  2026, με  την  νοοτροπία  του  «τα  ζήταγε  ο  οργανισμός  της»,  «ποιος  ξέρει  τι  του  έκανε», «τον  έφερε στο  αμήν».

Βασιλική. Μάνα  με  δύο  παιδιά  να  κοιμούνται  στο  διπλανό δωμάτιο. Σαράντα  πέντε  μαχαιριές, δαγκωνιές  και  σημάδια  από άγριο  ξυλοδαρμό.

Ζωή. Την  τεμάχισε  και  την  πέταξε  στα  σκουπίδια. Κυνικά  είχε δηλώσει  πως  ο  τεμαχισμός  «δεν  είναι  τίποτα  το  δύσκολο, αρκεί  να  σημαδεύεις  τις  κλειδώσεις»

Τζούλι Μαρί Σκάλι. Την  στραγγάλισε, έβαλε  το  σώμα  της  σε  μια βαλίτσα, έκοψε  το  κεφάλι  της  με  πριόνι  γιατί  περίσσευε  και  το πέταξε  σε  λίμνη  της  Καβάλας. ‘Όπως  δήλωσε,  ήταν  ο  μεγάλος έρωτας  της  ζωής  του.

Παναγιώτα. Την  χτύπησε  με  ηλεκτρικό  σίδερο  στο  κεφάλι, της  έβγαλε  τα  ματωμένα  ρούχα,  έπλυνε  το  σώμα  της στην  μπανιέρα και  το  τύλιξε  με  δύο  σακούλες  και  ένα  σεντόνι. Δοκίμασε  να  τη  θάψει  στο  φρεάτιο  του  ασανσέρ  και  έπειτα  κάτω  από  το  σπίτι  του  σκύλου  τους. Τελικά  έβαλε  το  πτώμα  στο  πορτμπαγκάζ  και  το  πέταξε  σε  κάδο  σκουπιδιών   στην Παιανία.

Μόνικα.  Την  στραγγάλισε, αφού  πρώτα  την  παρέσυρε  σε  ερημική  τοποθεσία, όπου  εξαφάνισε  το  πτώμα  της.

Αδαμαντία.  Την  σκοτώνει, την  αποκεφαλίζει   και  περιφέρεται  στους  δρόμους  της  Σαντορίνης  με  το  κεφάλι  της  στα  χέρια.  Την  σκότωσε  έπειτα  από  λογομαχία, με  το  μαχαίρι  που  χρησιμοποιούσε  ως  μάγειρας. Πριν  την  δολοφονήσει, είχε  σκοτώσει τον  σκύλο  της  και  τον  είχε  πετάξει  στον  δρόμο.

 Λέλα. Της  έριξε  έξι  μαχαιριές, μπροστά  στα μάτια  των  δύο  γιων  τους. Στη  συνέχεια  άρπαξε  το  μικρότερο  από  τα  δύο  παιδιά  και  κρυβόταν  σε  ερημικές  περιοχές, ενώ  το  τετράχρονο  αγόρι  είχε  υψηλό  πυρετό.

Φαίη. Ο  «μπρατσαράς»  σύντροφος   την  σκότωσε  στο  ξύλο  ενώ διατηρούσε  παράλληλα  σχέση  με  την  αδελφή  της, η  οποία  γνώριζε τα  πάντα.

Ανθή. Του  ζήτησε  να  χωρίσουν  κι  εκείνος, την στραγγάλισε  και  την έθαψε  στο  χωράφι  του. Ύστερα  βγήκε  στα  κανάλια  και  την  αναζητούσε.

Οι  δολοφόνοι  των   γυναικών  καταδικάζονται  σε  ισόβια, σε  25  ή  σε  20  χρόνια  και  στα  7  χρόνια  βγαίνουν, λόγω  πρότερου  έντιμου  βίου και  καλής διαγωγής  στη  φυλακή.

Αυτά.

Συνεχίστε  ό,τι  κάνατε…

 R.N.B