Το Ιράν ζούσε εγκλωβισμένο σε ένα καθεστώς αρρωστημένης θεοκρατίας που, όταν εγκαθιδρύθηκε, βασίστηκε περισσότερο στο μίσος για τη Δύση και λιγότερο στην πίστη για ελευθερία.
Σήμερα, ο ιρανικός λαός εξεγείρεται ενάντια στην θεοκρατία. Άγρια. Αιματοκυλισμένα. Γυναίκες, νέοι, μια κοινωνία καταπιεσμένη, χωρίς ιδεολογικές αυταπάτες, που επέλεξε να ανέχεται, επί χρόνια, αυτό που σύντομα θα την έπνιγε.
Στην αρχή χειροκρότησε τον δημαγωγό και τις υποσχετικές του , ύστερα έκλεισε τα μάτια στα σημάδια που έδειχναν ποιος πραγματικά είναι και στο τέλος λούστηκε τις συνέπειες.
Η λογική των ψευδαισθήσεων οδήγησε σε φυλακές, εκτελέσεις και έναν λαό όμηρο του καθεστώτος που γεννήθηκε από ψέματα.
Μισός αιώνας βαριάς θεοκρατικής τυραννίας. Εκατομμύρια γυναίκες χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα, χωρίς σώμα να τους ανήκει, χωρίς φωνή που να μην φιμώνεται.
Πού είναι η διεθνής κατακραυγή , οι προοδευτικές δυνάμεις, οι πορείες διαμαρτυρίας , τα πανό, οι ΜΚΟ, οι γυναικείοι σύλλογοι, οι ευαίσθητες και αλληλέγγυες φωνές του πλανήτη; Πού είναι τα ανθρωπιστικά κινήματα των Free Palestine;
Μάλλον σκοντάψαν στο «ευαίσθητο γεωπολιτικό ζήτημα».
Μια ατέλειωτη, χυδαία υποκρισία που ρέει από παντού και που, όποτε την βολεύει, φοράει τον μανδύα που λέγεται «διεθνές δίκαιο». Είναι να γελάνε και οι πέτρες. Και μαζί να κλαίνε…
Ειρηνοποιέ Τραμπ, στον αιώνα της παντοδυναμίας σου, πες μας, τι βλέπεις;
R.N.B




