Δέσποινα Κουλούμπρη
Λέτε να ξημερώσει επιτέλους η μέρα που τα Γλυπτά του Παρθενώνα θα λούζονται στον ήλιο της πατρίδας τους;
Όλο φτάνουμε στην πηγή και νερό δεν πίνουμε . Γιατί άραγε; Από πείσμα; Από υπεροψία; Από συμφέρον; Ή μήπως γιατί η επιστροφή των Γλυπτών σημαίνει ότι οι Βρετανοί παραδέχονται ότι τα έκλεψαν; Χρόνια τώρα κρατάει αυτή η συζήτηση που έχει στοιχειώσει τη χώρα μας αγγίζοντας τα όρια του εθνικού μύθου. Η κλοπή από τον Έλγιν, οι φθορές στην Ακρόπολη , ο αγώνας της Μελίνας κι άλλα πολλά που ρίχνουν νερό στον μύλο της προοπτικής της επιστροφής τους.
Όμως, πώς ακριβώς θα επιστρέψουν τα Γλυπτά; Με ποια συνθήκη και με ποιους όρους; Θα παραδεχτούν οι Βρετανοί ότι μας ανήκουν; Θα πουν την αλήθεια ότι αποτελούν αντικείμενο κλοπής; Θα μας αποζημιώσουν που τα κρατούσαν παράνομα τόσα χρόνια;
Αν δεν γίνουν όλα αυτά (που χλωμό μου φαίνεται να γίνουν…) θα είναι σα να λένε στους αρχαιοκάπηλους: «συνεχίστε τη δουλειά σας και δεν τρέχει τίποτα… Θα δικαιώνουν και τους κλέφτες γενικότερα που, από ότι φαίνεται, δεν χαίροντα ι μόνο τον πρώτο χρόνο…
R.N.B
