Έως τώρα προσφέραμε στα επίσημα γεύματα, ψάρι (συνήθως σφυρίδα) ή φιλέτο ως κύριο πιάτο και οι σεφ συναγωνίζονταν τι είδους γαλλικού ή ιταλικού γλυκού να προσφέρουν στους υψηλούς καλεσμένους ως επιδόρπιο. Έτσι κυλούσαν τα χρόνια της μεταπολίτευσης, έως ότου αυτό το συνηθισμένο μενού με διάφορες παραλλαγές από ξένες κουζίνες άλλαξε. Έγινε πλέον καθαρά ελληνικό και υγιεινό.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας για παράδειγμα, πρόσφερε επίσημο γεύμα στον Βούλγαρο Πρόεδρο, σε ένα μεζεδοπωλείο (το «Ντόπιο»), που ειδικεύεται στην ελληνική- μεσογειακή κουζίνα και έτσι ο Βούλγαρος ομόλογός της απόλαυσε… επίσημη μελιτζανοσαλάτα και μάλιστα καπνιστή, καθώς και μαραθόπιτα και ντολμαδάκια. Για γλυκό είχε γαλατόπιτα.
Και προχθές στο δείπνο προς τιμή του Προέδρου της Λετονίας, η Πρόεδρος προσκάλεσε μια Ελληνίδα σεφ, την Νίκη Τρέσσου για να ετοιμάσει ένα δείπνο με έντονο άρωμα Ελλάδος. Έτσι ο Λετονός Πρόεδρος, και οι προσκεκλημένοι της Προέδρου απόλαυσαν στον Κήπο του Προεδρικού Μεγάρου: ταρτάρ κολοκυθιού με ανθό γεμιστό, με σκοτύρι (από την Ίο), αμπελοφάσουλα με πεπόνι, ψητά φιστίκια Αιγίνης, δυόσμο, σύγκλινο Μάνης και σάλτσα γιαουρτιού, ενώ το κυρίως πιάτο ήταν κατσικάκι και αυτό με άρωμα ή μάλλον με γεύση Ελλάδας, αφού το κους-κους του ήταν από την Λήμνο και σάλτσα αρωματισμένη με δενδρολίβανο. Πραγματικά δεν γνωρίζω εάν ο Λετονός Πρόεδρος είχε φάει ποτέ στη ζωή του αμπελοφάσουλα με πεπόνι, αλλά φαινόταν ότι ενθουσιάστηκε,
Στο υπουργείο Εξωτερικών ο Γιώργος Γεραπετρίτης στα γεύματα που παραθέτει στον 7ο όροφο του υπουργείου (όπως αυτό που πρόσφερε στον Αυστριακό ομόλογό του) έκανε στην άκρη τα ψαρικά και τα φιλέτα και προσφέρει τώρα γεμιστά και φάβα και γλυκό ένα νοστιμότατο γαλακτομπούρεκο. Μπορώ να πω ότι με το γαλακτομπούρεκο οι ξένοι ενθουσιάζονται περισσότερο παρά να έτρωγαν τιραμισού ή κρεμ μπρουλέ.
ΒΗΜΑτοδότης, tovima.gr




