Ζαχαρίας ΛουδάροςΣτην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία, ο Γκριντς είναι ο κυνικός, γκρινιάρης και μισάνθρωπος τύπος, ο οποίος εκνευρίζεται από την χαρωπή και γιορτινή διάθεση των κατοίκων του χωριού Χούβιλ και επιδιώκει πάση θυσία να καταστρέψει τα Χριστούγεννα.
Ε λοιπόν αυτός ο Γκριντς δεν ζει μόνο στην κινηματογραφική οθόνη. Ζει κι ανάμεσά μας. Ζει δίπλα μας. Και δεν είναι ένας, είναι κάμποσοι. Είναι αυτοί που δεν αντέχουν την επιτυχία. Εκνευρίζονται με το καλό που γίνεται. Έχουν πάντα το δηλητήριο στο στόμα και είναι σε διαρκή ετοιμότητα να δαγκώσουν με επιδεξιότητα φιδιού όποιον τολμήσει να κάνει το σωστό και να ξεχωρίσει. Δυσανασχετούν όταν βρίσκεται λύση σε ένα πρόβλημα και γι’ αυτό αμέσως ψάχνουν να βρουν πρόβλημα στη λύση.
Σταχυολογώ μερικά παραδείγματα από την τοπική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών.
Γίνεται ένα πραγματικά τεχνικό θαύμα που αφορά στην αποκατάσταση του Μητροπολιτικού Ναού του Αγ. Νικολάου στην Κω μετά τον σεισμό του 2017. Έργο απαιτητικό, δύσκολο και σε διαρκή μάχη με τις παθογένειες της γραφειοκρατίας. Το πήρε πάνω του ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος και ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια το κατάφερε. Συγκινημένος ο Μητροπολίτης Κω και Νισύρου κ.κ Ναθαναήλ τελεί τα θυρανοίξια του ναού και απονέμει στον Γιώργο Χατζημάρκο τον Χρυσό Σταυρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Όλη η Κως είναι εκεί. Χαίρεται και γιορτάζει.
Ε λοιπόν ένας Γκριντς μηχανικός δεν το αντέχει. Βγαίνει και κάνει κάτι δηλώσεις για «επιμετρήσεις» που δεν δόθηκαν από την Περιφέρεια και γιατί δεν δόθηκαν και τι κρύβεται και τι συμβαίνει και τι παρασκήνιο υπάρχει. Κανείς βέβαια δεν ξέρει τι είναι οι επιμετρήσεις και εάν πράγματι υπάρχει λόγος να δοθούν και σε ποιους. Αλλά για τον Γκριντς το θέμα είναι να ρίξει ένα λεκέ, να λερώσει τη χαρά, να δημιουργήσει εντυπώσεις, να βάλει ερωτήματα μήπως κάτι δεν είναι όπως φαίνεται. Φερέφωνο του Γκριντς μάλιστα γίνεται δημοσιογράφος της κρατικής ΕΡΤ, η οποία ζει με τα λεφτά των φορολογουμένων και αν μη τι άλλο θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική στην κάλυψη των θεμάτων, ζητώντας στοιχειωδώς και την άλλη άποψη. Αλλά οι Γκριντς αναγνωρίζονται αμέσως μεταξύ τους και βοηθάει ο ένας το καταστροφικό έργο του άλλου.
Δεν έχει σημασία αν ο Γκριντς στο τέλος αδειάστηκε, πήρε τις απαντήσεις του κι έγινε «ρόμπα» με την προβολή βίντεο στο οποίο παραδεχόταν πως το έργο ήταν … τέλειο! Σημασία έχει η τοξική πρόθεση. Όπως και στη περίπτωση της συζήτησης του προϋπολογισμού της Περιφέρειας. Μια εξαιρετικά σημαντική διαδικασία αφού στην ουσία αποτελεί τον οδικό χάρτη των έργων και των παρεμβάσεων για την επόμενη χρόνια που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των νησιωτών. Εκεί ένας άλλος Γκριντς που δεν έχει τι να πει και τι να προτείνει, βγαίνει και διαμαρτύρεται πως η παράταξή του δεν έχει γραφείο. Η παράταξή του βέβαια είναι ο ίδιος, είναι μονοπρόσωπη. Κι όπως αποκαλύπτεται στη συνέχεια έχει πάρει κλειδί για γραφείο 53 τ.μ. Όσο πολιτικό εκτόπισμα κι αν φαντάζεται πως έχει ο συγκεκριμένος Γκριντς σίγουρα χωράει σε 53 τ.μ.
Τοποθετεί ο Δήμος Ρόδου 2600 ολοκαίνουργιους μπλε και πράσινους κάδους απορριμμάτων, αντικαθιστώντας παλιούς και σπασμένους. Όχι, ο Γκριντς θα ψάξει να βρει τον ένα παλιό και σπασμένο που ξεχάστηκε, θα τον φωτογραφίσει και θα τον ανεβάσει στo Facebook με πύρινη καταγγελτική ανάρτηση. Κι από κάτω άλλοι Γκριντς να τον επευφημούν με σχόλια «Πες τα ρε φίλε…».
Πριν από 2500 χρόνια ο Αισχύλος έγραψε πως «είσαι ανυπόφορος, αν είσαι πετυχημένος» και παρά την προτροπή του Ισοκράτη «μη φθονείτε τους πρωτεύουσιν αλλ’ αμιλλάσθαι», τίποτα δεν άλλαξε.
Ναι, οι Γκριντς πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα, αλλά δεν είναι αήττητοι. Ειδικά όταν αποφασίζουμε οι υπόλοιποι να σταθούμε πάνω στους κοινούς τόπους των πολλών που μας ενώνουν με βάση την απλή κοινή λογική και όχι σε αυτά τα λίγα που με επιμονή υπερπροβάλλουν οι Γκριντς για να μας κλέψουν τη χαρά και την ελπίδα.
Ρένα Παυλάκη
