News Room
Είμαι σίγουρος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να την «πατήσει» όπως ο πατέρας του, που δεν δίστασε να μιλήσει γλώσσαν αληθείας πριν από κρίσιμες εκλογές.
Δεν θα υιοθετήσει προτάσεις που ισχυρίζονται πως δεν χρειάζεται να στενοχωρούμε το σώμα του λαού με δυσάρεστες αλήθειες. Δηλαδή να έχουμε κράτος άξιο λόγου, στο οποίο δεν θα συγκρούονται τα τρένα, δεν θα σκάνε κανόνια ΟΠΕΚΕΠΕ. Να έχουμε δημόσιο χρέος μικρότερο σε απόλυτα νούμερα στη βάση Προϋπολογισμού, που έχει περάσει από στενό κορσέ αποτελεσματικότητας τις μυριάδες δαπάνες. Να διασφαλιστεί ένα συνταξιοδοτικό κομπόδεμα για την επόμενη γενιά. Να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις που πολλαπλασιάζουν την παραγωγικότητα και να έχουμε οικονομική βάση ασφάλειας στην περίπτωση κρίσης που χτυπά τον τουρισμό. Υπάρχουν πολλά που δεν θα χωρέσουν στην προεκλογική καμπάνια, αφού ο λαϊκισμός είναι must σε προεκλογικές περιόδους.
Αλλά και στην αντιπολίτευση, ο λαϊκισμός είναι top of the list στα καθήκοντα των κομμάτων. Ακόμη και στο υποχρεωτικώς ανοιχτό ΠΑΣΟΚ, ημέρες που είναι, τα παιδιά του εκδημήσαντος προ τριακονταετίας Ανδρέα Παπανδρέου, σκέφτηκαν να κάνουν ένα «σέρβις» στον υπηρεσιακό αρχηγό Ανδρουλάκη, επιτρέποντάς του να εμφανιστεί στο Καλέτζι στη σκιά του Ανδρέα Παπανδρέου, μεγάλου διδασκάλου κάθε λαϊκιστικής καμπάνιας.
Αλλά και η Συμπαράταξη της «ενός ανδρός αρχής» έχει αμολήσει εκπροσώπους, που σαν τελώνια θέλουν να μας τρελάνουν με τις παλαβομάρες τις οποίες τσαμπουνάνε ως νεοσσοί ενός αριστερόστροφου λαϊκισμού. Προφανώς, αν το έκανε αυτοπροσώπως ο Τσίπρας, οι ψηφοφόροι της μεσαίας τάξης του 2015 θα είχαν παβλοφικές αντιδράσεις.
Ακόμη και η κυρία Καρυστιανού ίπταται επί του επίσης αρχηγικού νεφελώματος, περιβεβλημένη από σεραφείμ και εκφωνεί παραδοξότητες και αλληγορίες για «να περνάμε καλά», που τις έχει ακούσει πολλάκις το εκλογικό σώμα. Οτι θα βομβαρδίζεται ξανά με τους ίδιους υπερβατικούς λογισμούς της κυριλλικής προπαγάνδας δεν το περίμενε.
Μπήκαμε στην προεκλογική περίοδο και όλα πρέπει να υποταγούν στην σφύραν του λαϊκισμού.
Ο ένας αρχηγός τρέχει να προλάβει τον άλλον αρχηγό. Το 20% των προμηθειών του κράτους που θα γλιτώσουμε, λέει, με τη «νέα διαύγεια» αρκεί. Τα 1.500 ΑΦΜ που θα πληρώσουν για το νέο κοινωνικό κράτος, οι δασμοί στα πολύ ταχύπλοα σκάφη, τα κυβικά που ξέμειναν στους συνταξιούχους ΙΧήδες αρκούν. Η ακύρωση εισιτηρίων για τους νέους που ονειρεύονται τι αμάξι θα αποκτήσουν αρκεί. Η αρεοπαγίτικη κατάργηση του τοκισμού δανειακού χρήματος υιοθετείται ως νέα χρηματοοικονομική μέθοδος από τον ίδιο τον πρόεδρο του Eurogroup.
Πεδίον δόξης του λαϊκισμού ήταν και είναι πάντοτε τα οικονομικά και ιδίως τα δημόσια οικονομικά και η φορολόγηση.
Από τους πιο χαριτωμένους εκπροσώπους του λαϊκισμού άκουσα, για παράδειγμα (Real FM 24/6/2026), ότι θα υπάρξει «αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης που προέρχεται από κινητή περιουσία σε μερίσματα, τόκους και υπεραξία». Στη μετάφραση σημαίνει ότι θα αυξηθεί ο φόρος κερδών κοντά στο 35%-40%, θα φορολογηθεί βαρύτερα η μακροχρόνια αποταμίευση, θα επιβληθεί ειδικός φόρος υπεραξίας επί των μετοχών και προφανώς θα καταργηθεί το αφορολόγητο στις μεταβιβάσεις περιουσίας.
Ακουσα επίσης ότι θα επιβληθεί πατριωτική εισφορά ώστε να δημιουργηθεί Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης που θα αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο. Ποτέ σε τόσες λίγες κουβέντες δεν στριμώχτηκαν τόσες λαϊκιστικές κορώνες, όπως το πέτυχε η εκπρόσωπος Κουφονικολάκου. Η οποία κατά τα λοιπά σημείωσε πως για τον Τσίπρα είναι «απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της μεσαίας τάξης». Κάτι θυμάται αυτή η τάξη, για τον τρόπο με τον οποίο την ξεπουπούλιασε ο πρώην πρωθυπουργός.
Είναι βεβαίως αλήθεια ότι η μεσαία, λεγόμενη, τάξη έχει πληρώσει ολόκληρη τη δημοσιονομική κρίση, πλήρωσε την ακριβή ενέργεια του 2022, πλήρωσε την ακρίβεια των τροφίμων και περιμένει ακόμη από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη την προσαρμογή της φορολογικής κλίμακας στο μέγεθος των πραγματικών εισοδημάτων της, δηλαδή με τον πληθωρισμό ενσωματωμένο.
Η ίδια αυτή μεσαία τάξη πληρώνει πάμπολλα χρήματα για την κατοικία της και συνεχίζει να εξοφλεί σε καθεστώς στερήσεων αλλά με ευπρέπεια τα δικά της δάνεια, ενώ βλέπει την κυβέρνηση να χαρίζεται σε πλήθος υπόπτων για δόλιες πτωχεύσεις. Δυσκολεύεται επομένως να κατανοήσει την κατάργηση των τόκων επί των ήδη γενναιόδωρα κουρεμένων δανείων (συνήθως τα δικαστήρια Κατσέλη «χάρισαν» πάνω από το μισό δάνειο), που οδηγεί σε επιβάρυνση του κράτος κατά 500 εκατομμύρια, που θα περάσουν στους φόρους, συν 200 εκατομμύρια που θα μας φορτώσουν οι τράπεζες μέσω των προμηθειών τους.
Στις πολλές επόμενες εβδομάδες θα πέσουν σωρηδόν «προτάσεις» που θα σκοπεύουν να εντυπωσιάσουν τους ψηφοφόρους-πελάτες. Είναι σημαντικό οι πολίτες να κρατούν μικρό καλάθι. Εκείνη η πολιτική παράταξη που θα κρατήσει την ψυχραιμία της θα μιλήσει για την επόμενη ημέρα, θα δείξει όσα χρειάζεται ακόμη να επιτύχει η χώρα και αν δεν βυθιστεί στον λαϊκισμό των υποσχέσεων θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών που έμαθαν με τον χειρότερο τρόπο τι συμβαίνει όταν παγιδευτούν μεταξύ της σφύρας του λαϊκισμού και του άκμονος των συνεπειών του.
Read More Διαβάστε περισσότερα στην Πηγή: real.gr
