Οι επόμενες εκλογές δεν θα κριθούν μόνο από την κυβερνητική φθορά.
Θα κριθούν κυρίως από το αν η αντιπολίτευση θα καταφέρει να επιβάλει διαφορετικό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης από αυτό που επιδιώκει η κυβέρνηση. Η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας είναι σχετικά σαφής. Επιδιώκει να μετατρέψει το εκλογικό δίλημμα σε μια επιλογή μεταξύ «σταθερότητας» και «περιπέτειας». Οσο η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την οικονομική σταθερότητα, τη γεωπολιτική ασφάλεια και την κυβερνητική εμπειρία, τόσο το κυβερνών κόμμα αγωνίζεται στο γήπεδο που το ίδιο θεωρεί ευνοϊκό. Η αντιπολίτευση, όμως, δεν ακολουθεί μια κοινή στρατηγική. Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως η σοβαρή, θεσμική και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, διεκδικώντας κυρίως τον χώρο του πολιτικού Κέντρου. Η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα επιλέγει διαφορετικό δρόμο. Δεν επιχειρεί να ανταγωνιστεί τη Νέα Δημοκρατία στο πεδίο της διαχείρισης, αλλά να αλλάξει συνολικά το αντικείμενο της πολιτικής συζήτησης.
Η ποιότητα της δημοκρατίας, η λογοδοσία και οι θεσμοί αποτελούν το βασικό της αφήγημα, με στόχο να μετατρέψει τις εκλογές από αξιολόγηση κυβερνητικών επιδόσεων σε αίτημα πολιτικής επανεκκίνησης. Η Μαρία Καρυστιανού κινείται σε μια τρίτη διαδρομή. Η βασική της δύναμη δεν προέρχεται από ένα ολοκληρωμένο κυβερνητικό αφήγημα αλλά από το ηθικό αίτημα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία, που εξακολουθεί να συγκινεί ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας.
Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι ποιος θα ασκήσει εντονότερη αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία. Είναι ποιος θα καταφέρει να επιβάλει το δικό του πολιτικό δίλημμα ως το κυρίαρχο των επόμενων εκλογών. Εκεί, τελικά, θα κριθεί όχι μόνο η δυναμική της αντιπολίτευσης, αλλά και η ίδια η φυσιογνωμία της επόμενης πολιτικής αναμέτρησης. Στις σύγχρονες εκλογές δεν κερδίζει απαραίτητα εκείνος που δίνει τις καλύτερες απαντήσεις. Συχνότερα κερδίζει εκείνος που καταφέρνει να επιβάλει τις ερωτήσεις πάνω στις οποίες θα ψηφίσουν οι πολίτες.
Read More Διαβάστε περισσότερα στην Πηγή: real.gr



