News Room
Γιατί ο κόσμος τρέχει στους κινηματογράφους να δει τον Καποδίστρια; Απλό: Για να μάθει όσα ΔΕΝ του είπαν στο σχολείο, για τον μεγαλύτερο ηγέτη της νεότερης Ελλάδας.
Ο Καποδίστριας, με την αύρα του μοναχικού ήρωα , είχε την μαγική ικανότητα να φορτίζει θετικά ό,τι άγγιζε.
Ακολούθησε τον δρόμο της θυσίας για την πατρίδα. Δεν δέχτηκε αμοιβή σαν κυβερνήτης: «Όταν βεβαιωθώ ότι ουδέν Ελληνόπουλο πεινά, τότε ίσως θα δεχτώ έναν οβολό».
Έβαλε υποθήκη τα κτήματά του στην Κέρκυρα σε Έλληνα εφοπλιστή προκειμένου να φέρει δυο καραβιές τροφή για τον πεινασμένο λαό.
Το παράδειγμα του Καποδίστρια μένει φωτεινό στην ελληνική πολιτική ιστορία.
Το όνομά του έγινε συνώνυμο της ευθύνης, του ήθους, της προσφοράς, της ανιδιοτέλειας, της αυταπάρνησης, της αγάπης για την Ελλάδα.
Ο ηγέτης που έφτιαξε σχολεία, δομές, ορφανοτροφεία, στρατό, πλήρωσε με την ζωή του την προσπάθεια να σταθεί η χώρα όρθια. Δολοφονήθηκε από ελληνικά χέρια στα σκαλοπάτια του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο.
Ο Καποδίστριας που έγινε κυβερνήτης σε ηλικία 26 ετών δεν κυβέρνησε για να πλουτίσει, αλλά για να υπηρετήσει, που πούλησε την περιουσία του, απαρνήθηκε τιμές και δόξα, γιατί δεν άντεχε να ζει στη χλιδή ενώ ο λαός του λιμοκτονούσε.
Με δικά του λεφτά σπούδαζε 300 Ελληνόπουλα στην Ευρώπη. Μάλιστα ένας από τους δυο δολοφόνους του είχε σπουδάσει με τα λεφτά του…
Η Βρετανία δυσαρεστήθηκε με την ταινία. Αλίμονο…Της θυμίσαμε τον υπόγειο και σκοτεινό ρόλο της στα γεγονότα που οδήγησαν στην στυγερή δολοφονία του μεγάλου Έλληνα ηγέτη.
Ο Καποδίστριας ήταν κάποιος, κάπου, κάποτε, που νοιάστηκε στ’ αλήθεια και αγάπησε την χώρα του, χωρίς επιθυμία για κέρδος, χωρίς αλαζονεία για την υστεροφημία του.
Οι Έλληνες καταλαβαίνουν, συγκινούνται, νιώθουν περήφανοι. Και ελπίζουν…
Για όλα αυτά οφείλουμε στον Γιάννη Σμαραγδή. Γιατί με την επιμονή του, ξύπνησε πατριωτικές συνειδήσεις. Κι αυτό είναι σπουδαίο τέτοιους καιρούς…
R.N.B
