News Room
31 Δεκεμβρίου
Με πήρε ο ύπνος κι έγειρα… Αποκοιμήθηκα ασυνείδητα, ασυναίσθητα και ξύπνησα αλαφιασμένη, με τρόμο, μπας και πέρασε η ώρα κι άλλαξε ο χρόνος χωρίς εμένα ξύπνια.
Λες να ήθελα, μες τον λήθαργό μου, να βουλιάξω στα παλιά τα χρόνια; Α πα πα …
Απόψε αργεί να ξημερώσει, αυτή η νύχτα δε λέει να τελειώσει. Τι λέει το ρολόι; Τι να πει κι αυτό… τρέχει να προλάβει το νέο χρόνο. Ο παλιός , σαν όνειρο πέρασε, με αγάπες πρώιμες, όψιμες, με πληγές, με χαρές, θύμησες, τόπους, νιάτα που φεύγουν…
Πού είναι το ρόδι, να του δώσω μια να το σπάσω, να πεταχτούν οι ρώγες του παντού κι όπως λέει η παροιμία , όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά. Πού να τις βρω τις λίρες μωρέ, δεκάευρα δεν κάνουν;
Σήμερα είναι η πρώτη κενή σελίδα ενός βιβλίου 365 σελίδων. Κεφάλαιο πρώτο: Πρωτοχρονιά. Τι περιμένω; Τι θέλω; Τι θα έρθει;
Θα περιδιαβώ τη ζωή μου από δωμάτιο σε δωμάτιο και θα αρχίσω να γράφω όσα πρέπει να γίνουν το 2026, εκείνο που τη δεκαετία του ‘90 φαινόνταν τόσο μακρινό. Ήρθε όμως τελικά…
Κάπου διάβασα ότι η Πρωτοχρονιά είναι τα γενέθλια του κάθε ανθρώπου. Άρα έχουμε όλοι γενέθλια. Να ζήσουμε, να γελάμε, να γλεντάμε και να σκεφτόμαστε πως υπάρχουν πολύ καλύτερα πράγματα μπροστά, από όσα αφήνουμε πίσω.
Να θυμάσαι:
Ποτέ δεν είναι αργά για να γίνεις αυτό που θα γινόσουν.
Να υψώνεσαι πάνω από τα μικροπράγματα.
Μια φορά το χρόνο, πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει.
Έχε καρδιά και ένστικτο για πυξίδα.
Διάβασε μερικά σπουδαία βιβλία.
Φίλα κάποιον που πιστεύει ότι είναι τυχερός που σε έχει.
Κι αν καταφέρεις μέσα στη χρονιά να εκπλήξεις τον εαυτό σου, χαμογέλα γιατί είναι μεγάλο προσωπικό επίτευγμα.
Άκου… φέτος την Πρωτοχρονιά, αντί για δώρο, θέλω να μου πεις ένα ωραίο παραμύθι. Για το μέτρημα της εμπειρίας και τον εξορκισμό της ματαιότητας…
Έλα, ξεκίνα…
Το καλαμάρι έγραφε,
την μοίρα του την έλεγε
και το, και το χαρτί ομίλει,
Άγιε μου, Άγιε μου καλέ Βασίλη
R.N.B
