Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά. Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά…
Ναι, Ελύτη μου… Και άστρα και γιασεμιά και σπονδές στους ερωτευμένους και μούτρα για τους βαριεστημένους…
Ο «έρημος Αύγουστος», με το ασημένιο φως, με τα μελτέμια, με τις μυρωδιές του, που ξεχύνεται σαν ποταμός στις πεδιάδες, που φυσά ο άνεμος της Παναγίας, με τα ηλιοτρόπια, τα τζιτζίκια, τους γρύλους, τις κάμπιες, τους αχινούς, τα καρπούζια, τον έρωτα…
Αυτός ο αγέρωχος μήνας Αύγουστος .. φρικώδης του μεγάλου θέρους αναφώνηση .. Προκλητικός και αυθάδης, δεν τον νοιάζουν τα κορμιά που πέφτουν ούτε οι καρδιές που λιώνουν…
Πώς λάμπει ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι…
Αν λάμπει λέει… Σε τυφλώνει νυχτιάτικα και σου τρελαίνει το μυαλό. Το ερωτεύεσαι το φεγγάρι, αγκαλιά το παίρνεις στο κρεβάτι για να ταΐζει τα όνειρά σου ή να τα στοιχειώνει…
Αύγουστε μήνα, μήνα και Θεέ, σε σένα ορκιζόμαστε
Πάλι του χρόνου να μας βρεις, στο βράχο να φιλιόμαστε…
Κατεργάρη Αύγουστε, μέγα εραστή της θάλασσας και του λικνίσματος των σταχιών, με τα αμπέλια, τα σάπια ροδάκινα, τα τζιτζίκια, τα ηλιοκαμένα σώματα …
Σπέρνεις τον φόβο για το τέλος του καλοκαιριού, ενσαρκώνεις στο νου ίσως την τελευταία ευκαιρία να γίνουν όλα εκείνα που βάζαμε σε παύση τους μήνες που προηγήθηκαν. Τι πλάνη…
Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές το χρόνο.
Α όχι.. Όχι… Μια φορά αρκεί , όχι άλλος Αύγουστος. Οι μέρες που αργούν να περάσουν, με τις ώρες και τα λεπτά να σέρνονται νωχελικά, δεν μας χρειάζονται δεύτερη φορά το χρόνο. Θα καλομάθουμε και δεν κάνει κύριε πρέσβη μου…
Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, έλεγε ο Ουμπέρτο Έκο. Οπότε, γεια χαραντάν, παίδες και κόρες.
Και προς Θεού, μην φρικάρετε ..
(Αν)ήσυχες μέρες του Αυγούστου είναι, θα περάσουν…
R.N.B




