Δέσποινα Κουλούμπρη
Κύματα τουριστών και κύματα μεταναστών in the hit of the summer.
Τα πρώτα κύματα, χαροποιούν, ανεβάζουν την διάθεση και γεμίζουν την τσέπη και την δική μας και της χώρας.
Τα δεύτερα κύματα σοκάρουν, προβληματίζουν, οργίζουν.
Τους τουρίστες τους αγαπάμε. Έρχονται με ειρηνικές προθέσεις κατά βάση (αν εξαιρέσεις κάτι μεθύστακες Άγγλους που πλακώνονται στα μπαρ), περνάνε καλά και αφήνουν τα ωραία τους λεφτά, αυξάνοντας το ΑΕΠ μας.
Σε γενικές γραμμές δεν δημιουργούν προβλήματα. Αντιθέτως, διαλαλούν παντού τις ομορφιές της Ελλάδας, με αποτέλεσμα να έρχονται όλο και περισσότεροι του χρόνου και του παραχρόνου, απαντώντας με ενθουσιασμό στο τραγουδιστό ερώτημα «do you like mamazel the Greece».
Τώρα τελευταία παθαίνουν κάτι ατυχήματα, πνίγονται σε πισίνες και θάλασσες ή πάνε και γκρεμοτσακίζονται στα κατσάβραχα αλλά το ποσοστό είναι μικρό για να στιγματίσει μια χώρα και αυτά τα μελανά γεγονότα μπαίνουν στο πλαίσιο του «αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες».
Τους μετανάστες δεν τους θέλουμε. Τους κατανοούμε, τους λυπόμαστε αλλά μας ενοχλούν. Μας αγχώνουν. Δημιουργούν προβλήματα. Είναι εστίες έριδας και προβληματισμού της κοινής γνώμης. Δεν ξέρουμε τι να τους κάνουμε. Χώρια που προκαλούν (άλλον έναν) εθνικό διχασμό και χωρίζουν την Ελλάδα σε δυο κομμάτια: Τους ευαίσθητους, συμπονετικούς, αντιρατσιστές και τους αναίσθητους, σκληρόκαρδους, φασίστες, ρατσιστές.
Πότε γίναμε οι Έλληνες ρατσιστές, μωρέ;
Είναι δυνατόν να μην συμπονάει κανείς του; μετανάστες; Αλλά όταν από πέντε, δέκα, εκατό, πεντακόσιοι, γίνονται χιλιάδες, με την ορατή απειλή πριν το «χιλιάδες» να κολλήσει το «εκατοντάδες», ε τότε είναι σοβαρό πρόβλημα για μια χώρα. Για ρατσιστές και αντιρατσιστές.
Αναλύσεις επί αναλύσεων: Δεν είναι κατατρεγμένα γυναικόπαιδα. Είναι άντρες σε αποστολή. Είναι εποικισμός. Σχέδιο. Εισβολή. Δαιμόνια στρατηγική των Τούρκων να καταλάβουν την Ελλάδα. «Μωρέ, λες;»
Δεν σου βαστάει η καρδιά να τους διώξεις, δεν μπορείς και να τους κρατήσεις.
Έτσι όπως πάει, μπορεί να φτάσουν και το ένα εκατομμύριο μέσα σε λίγο καιρό, ποιος μας λέει ότι δεν θα γίνει;
Κι αν το ρίξουν στην εγκληματικότητα κλέβουν, ληστεύουν, βιάζουν, σκοτώνουν; Απελπισμένοι άνθρωποι είναι. «Σιγά ντε και οι Έλληνες δεν κάνουν τα ίδια»;
Θέλετε να πάρει η κάθε οικογένεια από δυο-τρεις στο σπίτι; Να τους φιλοξενούμε μέχρι όσο πάει , να τους ταΐζουμε και ψάρι και κρέας κι ας λέει ο Πλεύρης τα δικά του. Διότι βεβαίως, άνθρωποι είμαστε πάνω από όλα.
Να το συμφωνήσουμε όμως παιδιά, πόσο τοις εκατό άνθρωπος είναι ο καθένας, ε;
R.N.B
