Δέσποινα Κουλούμπρη
Άφησα λίγες μέρες να περάσουν για να γράψω για τους αλήτες με τις μαύρες κουκούλες, μην θεωρήσουν ότι είναι και πρώτο βιολί δηλαδή και ότι μας απασχόλησαν και πολύ με τα αισχρά καμώματά τους..
Ποιοι γνωστοί άγνωστοι; Γνωστοί πασίγνωστοι , χρόνια τώρα.
Μαυροφορέμενοι κουκουλοφόροι κατ’ επάγγελμα , άθλιοι προβοκάτορες, άρχοντες της σκοτεινιάς. Παράσιτα, ζιζάνια της κοινωνίας.
Πόσο προβλέψιμοι είστε , γελοία καραγκιοζάκια… Τόσο προβλέψιμοι, όσο και οι ταγματασφαλίτες , οι δωσίλογοι.
Βλάκες, ηλίθιοι, που νομίζετε ότι είστε χρήσιμοι, τα δικά σας παιδιά δεν θα κατέβουν ποτέ σε συγκεντρώσεις αλλά πόσο σίγουροι είστε ότι δεν θα μπουν στο επόμενο τρένο χωρίς επιστροφή;
Ξεφτίλες , που νομίζατε ότι θα λερώσετε την καρδιά εκατομμυρίων Ελλήνων, γυναικών, αντρών, παιδιών, γερόντων…
Ρε αποβράσματα της κοινωνίας, για νεκρά παιδιά μιλάμε, πού πάτε και τι κάνετε ;
Ένα δίωρο δημοσιότητας σας αναλογούσε, πάρτε το και βάλτε το εκεί που ξέρετε, συλλογή μαζί με τα άλλα.
Σας γελάσανε ρε αλήτες …
Τίποτα δεν καταφέρατε.
R.N.B
