Ο Δεκέμβριος βρήκε την Ρόδο βρεγμένη, λασπωμένη, άυπνη, να μετρά πολλές πληγές σε σπίτια, επιχειρήσεις, δρόμους αλλά ευτυχώς χωρίς θύματα μέχρι στιγμής.
Άνευ προηγουμένου, στην κυριολεξία , η καταστροφική κακοκαιρία . Που ακόμα βρισκόμαστε στο έλεός της . Η μανία της φύσης ξέσπασε παντού αλλά διάλεξε να λαβώσει πιο βαθιά την Ιαλυσό.
Συγκινητική και αξιοσημείωτη η προθυμία των Ροδιτών να ανοίξουν τα σπίτια τους, να δώσουν στέγη και φιλοξενία σε όσους ξεσπιτώθηκαν.
Η επόμενη μέρα δεν έχει έρθει γιατί βρισκόμαστε ακόμα στην καρδιά του ακραίου καιρικού φαινομένου. Προέχει η προστασία των ανθρώπων και η πλήρης καταγραφή αυτών που έγιναν και αυτών που θα έρθουν.
Κι αν επιβεβαιωθούν οι φόβοι ότι αύριο έρχονται χειρότερα , χρειάζεται μεγάλη προσοχή .
Γνήσιοι απόγονοι των Ιπποτών οι Ροδίτες. Η αλληλεγγύη, η αυτοθυσία , η γενναιότητα , το θάρρος και τελικά ο ιπποτισμός των κατοίκων , έγραψε ιστορία. Οι εθελοντές της Ρόδου είναι γνήσιοι απόγονοι των Ιπποτών.
Και στην τελική, τι μένει από τέτοιες θεομηνίες ; Ότι το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον. Αυτό κρατήστε.
ΥΓ : Ως γνωστόν, για όλα, ακόμα και για την Bora, φταίει ο γείτονας, ο Δήμαρχος, ο Περιφερειάρχης , ο βουλευτής, ο υπουργός, ο πρωθυπουργός. Δεν το βαριόμαστε ποτέ αυτό το σπορ, ειδικά την ώρα του πανικού , ακριβώς τότε που χρειάζεται ψυχραιμία, συντονισμός και ομοψυχία.




