Κλεοπάτρα Μισαηλίδου
Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν από την τραγωδία των Τεμπών, το σιδηροδρομικό δυστύχημα που συγκλόνισε την Ελλάδα και άφησε πίσω του δεκάδες νεκρούς και τραυματίες.
Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου το πρωί, η Πλατεία Ελευθερίας φιλοξένησε τη συγκέντρωση πολιτών που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων και να επαναλάβουν το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και ουσιαστικές αλλαγές στην ασφάλεια των μεταφορών.
Από νωρίς, πολίτες άρχισαν να συγκεντρώνονται στον κεντρικό χώρο της πόλης. Αν και η προσέλευση ήταν αισθητά μικρότερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, το «παρών» έδωσαν μαθητές και μαθήτριες κρατώντας λουλούδια και πλακάτ με συνθήματα για δικαιοσύνη και ασφάλεια, καθώς και εκπρόσωποι συλλόγων, σωματείων και φορέων της Κω. Η παρουσία της νεολαίας παρέμεινε ιδιαίτερα συμβολική και συγκινητική, καθώς πολλά από τα θύματα της τραγωδίας ήταν νέοι άνθρωποι, φοιτητές που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν εκπρόσωποι και μέλη από το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Κω, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Σερβιτόρων Κω, το Σωματείο Συνταξιούχων Κω, τη Β΄ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου και τον Σύλλογο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κω. Παρών ήταν επίσης το Πανελλαδικό Σωματείο Εκτάκτων Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού, ο Σύλλογος Γυναικών Κω, μέλος της ΟΓΕ, καθώς και τα 15μελή μαθητικά συμβούλια του Α΄ και του Β΄ Γυμνασίου Κω, τα οποία έδωσαν το δικό τους μήνυμα συμμετοχής και μνήμης.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν σύντομες ομιλίες από τους παραπάνω εκπροσώπους, οι οποίοι υπογράμμισαν ότι η συλλογική μνήμη δεν αποτελεί απλώς μια επετειακή πράξη, αλλά μια στάση ευθύνης απέναντι στο παρόν και το μέλλον. «Δεν ξεχνάμε – δεν σιωπούμε», ήταν το μήνυμα που κυριάρχησε.
Οι ομιλητές αναφέρθηκαν στα ερωτήματα που εξακολουθούν να απασχολούν την κοινωνία: τις αιτίες του δυστυχήματος, τις πολιτικές και διοικητικές ευθύνες, αλλά και την ανάγκη ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στο σύστημα μεταφορών, ώστε να διασφαλιστεί ότι μια τέτοια τραγωδία δεν θα επαναληφθεί. Έμφαση δόθηκε στην ενίσχυση των υποδομών, στη διαφάνεια και στη λογοδοσία.
Τρία χρόνια μετά, η πληγή παραμένει ανοιχτή.
Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης.
Μπορεί η συμμετοχή να ήταν μικρότερη, όμως το μήνυμα της μνήμης και της διεκδίκησης δικαιοσύνης εξακολουθεί να παραμένει ζωντανό.
Η Κως, όπως και πολλές άλλες πόλεις της χώρας, έστειλε το δικό της μήνυμα: η μνήμη είναι δύναμη και η δικαιοσύνη παραμένει ζητούμενο.
