Νατάσα Παμπρή
Κυκλοφόρησε το ιστορικο-νομικό πόνημα του δικηγόρου Θεόδωρου Παπαγεωργίου – Άρχοντος Δικαιοφύλακος του Οικουμενικού Πατριατρείου, για το ιδιοκτησιακό καθεστώς και την εθνικο-πολιτιστική ιστορία των παραμεθόριων νησίδων των Σεσκλιών της Ιεράς Μονής του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορμίτη, ακριβώς επάνω στις χαρακτηρισμένες ως «γκρίζες» ζώνες του Αιγαίου. Βάση και αφορμή είναι η δικαίωση της Ιεράς Μονής και των νομικών ισχυρισμών του Θ. Παπαγεωργίου από τις αυθαίρετες διεκδικήσεις του Δημοσίου σε σχέση με το «Μη Δορυάλωτο» των νησιών του Νότιου Αιγαίου από τους Οθωμανούς, κατά την κατευθυντήρια υπόθεση 458/2016 του Αρείου Πάγου.
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Σύμης στις 13 Σεπτεμβρίου και οι πληροφορίες θέλουν τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Σύμης κ. Χρυσόστομο, τον δήμαρχο Σύμης Λευτέρη Παπακαλοδούκα και τον Συμιακό δημοσιογράφο Γιώργο Ζαχαριάδη να είναι βασικοί ομιλητές
Καλοτάξιδο…
Τεύτλουσα (Σεσκλί) και το Ιερό Μονύδριον τον Αποστόλου Παύλου
Το νησάκι τῶν Σεσκλιῶν, όπως ειναι ευρέως γνωστό σήμερα, βρίσκεται πίσω από την Μονή, σε πολύ κοντινή απόσταση (περίπου μισό ναυτικό μίλι) από το νότιο άκρο της Σύμης. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα και συγκεκριμένα ὁ ιστορικός Θουκυδίδης (Η΄, 42) το αναφέρει με το όνομα «Τευτλοῦσσα» (Τευτλόεσσα), πού προέρχεται από τά άφθονα τεῦτλα πού παρήγαγε. Πολύ κοντά στο νησί βρίσκονται δύο ακόμη βραχονησίδες, ὁ «Κουλουνδρός» και το «Τρούμπεττο» καί γιά αὐτόν τόν λόγο το νησιωτικό τούτο σύμπλεγμα σχεδόν πάντα προσφωνείται στον Πληθυντικό αριθμό, «Σεσκλιά». Στο νησί σώζονται λείψανα οχυρωματικών έργων, καθώς και άλλων κτιρίων, σημάδι ότι κατά την αρχαιότητα ήταν κατοικημένο. Στις μέρες μας τά μόνα παλαιά κτίσματα είναι ὁ μικρός Ναός τον Αποστόλου Παύλου κοντά στην παραλία καί επίσης στό κέντρο περίπου της νήσου το κτιριακό συγκρότημα πού χρησιμοποιούν ὡς κατοικία οι εργάτες της Μονής. Το Ναΐδριο κατά την τοπική παράδοση, οικοδομήθηκε στα πρώτα χριστιανικά χρόνια προς τιμήν του πρωτοκορυφαίου τῶν Αποστόλων Ἁγίου Παύλου, ὁ ὁποῖος λέγεται ότι ταξιδεύοντας με κάποιο πλοιάριο κατά την διάρκεια μιας περιοδείας του από την Μικρά Ασία προς την Ρόδο, αναγκάστηκε λόγῳ μεγάλης θαλασσοταραχής να αποβιβαστεί προς στιγμήν πάνω στο νησάκι του Σεσκλιοῦ. Ἐδω και αιώνες το Νησάκι είναι Μετόχι της Μονής Πανορμίτου και εκεί παλαιότερα οἱ Μοναχοί και οι εργαζόμενοι τοῦ Πανορμίτη, καλλιεργούσαν κάθε λογής κηπευτικά καί μέχρι σήμερα συντηρούν κοπάδια, πού τροφοδοτούν την Μονή με τα δυσεύρετα αγνά προϊόντα τους.
Ἡ Μονή τοῦ Πανορμίτη αγόρασε τό νησί από την Κοινότητα της Σύμης την 8η Μαρτίου τοῦ ἔτους 1791 αντί του ποσού των 2.600 γροσίων, όπως αναφέρεται σέ σχετικό συμβολαιογραφικό ενσφράγιστο έγγραφο πού σώζεται στό Αρχείο της. Αὐτήν την σημαντική αγοραπωλησία βεβαιώνει επίσης ὁ Μητροπολίτης Ρόδου Καλλίνικος σέ έγγραφο του ἕνα μήνα αργότερα, στο ὁποῖο εξαπολύει αφορισμό σ’ οποιονδήποτε «ὀψέποτε ἤθελεν ἀποτολμήσῃ κακίᾳ και δυστροπία κινούμενος νά διεγείρει ταραχάς, να ενοχλήσει τό Μοναστήρι ἕνεκεν τούτου του νησίου». Επιπλέον σ’ ἕνα ακόμα ἐνσφράγιστο έγγραφο της Κοινότητας τῆς Σύμης τῆς 12ης Ιουλίου τοῦ ἔτους 1842, επιβεβαιώνεται ἡ κυριότητα της Μονής στό Σεσκλί.
Τέλος το τέταρτο κατά σειρά επίσημο έγγραφο γιά τό θέμα αὐτό, εἶναι ἡ Διαθήκη του επιφανούς Ηγουμένου του Πανορμίτη Νικάνδρου του Φιλαδέλφου. Επειδή την εποχή αὐτή (1869) λόγῳ τῶν πολιτικών μεταρρυθμίσεων τῆς Οθωμανικής Κυβερνήσεως δεν ήταν δυνατόν νά γραφεῖ κτηματική περιουσία οὔτε προς την Κοινότητα οὔτε προς την Μονή, ὁ Τούρκος διοικητής της Ρόδου Αχμέτ Καϊσερλής Πασᾶς «εὐηρεστήθη ἵνα γραφῇ τό πωλητήριον της νήσου Σεσκλί καί τῶν παρακειμένων αὐτῇ νησιδίων ἐπ’ ὀνόματί μου ἡγουμενεύοντος ἐν τῇ Μονῇ ταύτη κατά την ἐποχήν ταύτην». Ἔτσι μ’ αὐτήν την επίσημη Διαθήκη, ὁ λόγιος καί εντιμότατος αὐτός Ηγούμενος αποκλείει ενδεχόμενες διεκδικήσεις συγγενικών του προσώπων και διασφαλίζει την αδιαφιλονίκητη πλέον κυριαρχία τῆς Μονής επί τῶν Σεσκλιῶν.
