Ρένα Παυλάκη
Αλλαγή της ατζέντας στον δημόσιο διάλογο – αυτής που προσπαθούσαν εδώ και μήνες να επιβάλουν Δήμος Ρόδου και ΔΕΥΑΡ, σκηνοθετώντας τη ρήξη με τη Περιφέρεια και με φόντο το Φράγμα Γαδουρά – συνιστούν τα αποκαλυπτικά για την οικονομική και διαχειριστική επάρκεια της ΔΕΥΑΡ στοιχεία που παρουσίασαν μέσω του RV, δύο έμπειροι αυτοδιοικητικοί, ο Στέργος Στάγκας και ο Μανώλης Σαββής, ο ένας με την ιδιότητα του μέλους του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ και ο άλλος ως ειδικός σύμβουλος μέχρι πρότινος του Αλέξανδρου Κολιάδη, που σημαίνει ότι και οι δύο έχουν πλήρη γνώση της κατάστασης και στοιχεία που τεκμηριώνουν τα λεγόμενά τους.
Η σιωπή των μέχρι προχθές λαλίστατων εκπροσώπων της ΔΕΥΑΡ και του Δήμου, σε όλα αυτά που τις τελευταίες μέρες βγαίνουν στο φως, αποδεικνύουν την αμηχανία τους μπροστά στην κατάρρευση μιας ωραιοποιημένης εικόνας που προσπαθούσαν να χτίσουν για τη ΔΕΥΑΡ, με αποκορύφωμα το τελείως ανερμάτιστο και άνευ προηγουμένου αίτημα για την ανάληψη της διαχείρισης του Φράγματος Γαδουρά, της πιο βαριάς υποδομής του είδους σε ολόκληρο το Αιγαίο. Αίτημα άνευ αντικειμένου αφού η λειτουργία του Φράγματος δια νόμου του ελληνικού κράτους έχει δοθεί από το 2013 στην Περιφέρεια και μόνο με νόμο θα μπορούσε να υπάρξει η οποιαδήποτε τροποποίηση στο καθεστώς διαχείρισής του. Αλλά ακόμη κι αν υποθετικά υπήρχε η δυνατότητα το έργο να περάσει στη ΔΕΥΑΡ, από τα στοιχεία που παρουσίασαν οι κκ Στάγκας και Σαββής, είναι αμφίβολο αν μπορεί η ΔΕΥΑΡ να διαχειριστεί έστω και… περίπτερο.
Με τα όσα αποκάλυψαν οι κκ Στάγκας και Σαββής, μπαίνουν σιγά σιγά στη θέση τους τα κομμάτια του παζλ, που συνθέτουν μια εικόνα οικονομικής διαχείρισης που καμία σχέση δεν έχει με την «εικονική πραγματικότητα» μιας υγιούς Επιχείρησης που παρουσιάζει ο Σωτήρης Βαγιανός, με τις ευλογίες του Αλέξανδρου Κολιάδη, αφού σκιαγραφούν μια επιχείρηση με πλασματικούς ισολογισμούς και σε οικονομική εξάρτηση από τον Δήμο Ρόδου, ο οποίος πληρώνει ετησίως άνω των 5 εκατ. ευρώ για να καλύψει δανειακές και άλλες υποχρεώσεις της ΔΕΥΑΡ, σε βάρος των δικών του Ταμείων.
Εφόσον μάλιστα αυτά τα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε τίθεται εν αμφιβόλω η βιωσιμότητας της επιχείρησης, με βάσει τα ισχύοντα από τον Κώδικα της Αυτοδιοίκησης ο οποίος αυστηροποιείται στο πλαίσιο της νέας μεταρρύθμισης , αλλά και τον νόμο περί επιχειρήσεων, και μάλιστα ανεξάρτητα από την υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδίου κατάργησης των ΔΕΥΑ, δια των συγχωνεύσεων.
Αναλυτικά:
Ο Στέργος Στάγκας δήλωσε στον RV και τη Ρένα Παυλάκη, ότι ακόμα και αν ο νόμος έδινε τη δυνατότητα στη ΔΕΥΑΡ να αναλάβει τη διαχείριση του Φράγματος, δεν θεωρείται αξιόπιστος συνομιλητής για τον ανάδοχο, λόγω της οικονομικής της διαχείρισης. Πιο συγκεκριμένα ανέφερε ότι μόνο στη ΔΕΗ η ΔΕΥΑΡ αύξησε το χρέος της από 7 σε 17 εκατ. ευρώ στην περίοδο της σημερινής διοίκησης. Επιπλέον, τα χρέη προς τη ΔΕΥΑΡ ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, παραγράφονται στην πενταετία (σύμφωνα με γνωμοδότηση του δικηγόρου της ΔΕΥΑΡ Άκη Δημητριάδη). Αυτό σημαίνει ότι από τα 76 εκατ των προς είσπραξη οφειλών της, περίπου τα μισά είναι προς διαγραφή. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι ισολογισμοί της από το 2011 και εντεύθεν είναι πλασματικοί και οι χρήσεις της ζημιογόνες εφόσον παραγραφούν τα χρέη πέραν της πενταετίας. Την ώρα που ο νόμος προβλέπει ότι τα ΝΠΙΙΔ με τρεις συνεχείς ζημιογόνες χρήσεις οδηγούνται σε κατάργηση.
Όσον αφορά την αξίωση της ΔΕΥΑΡ να αναλάβει τη διαχείριση του Φράγματος, ο Στέργος Στάγκας δήλωσε:
“Πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβουν ότι και αν έχεις μια οφειλή της τάξης των 10 εκατ, ευρω προς τον ευεργέτη σου, δεν είναι δυνατό να του ζητάς να αναλάβεις τη διαχείριση. Όταν οφείλεις άλλα 17 εκατ. ευρώ στην ΔΕΗ, και εκτός των άλλων υποχρεώσεων που έχουμε ως δημοτική επιχείρηση, συμπεριλαμβανομένου και του ενός εκατ, ευρώ του ΦΠΑ για το τιμολόγιο των 8 εκατ. ευρώ που έκοψαν στην Περιφέρεια, χωρίς τα ανάλογα παραστατικά. Δεν είναι δυνατόν να συζητηθεί ούτε καν ένα τέτοιο θέμα. Η ΔΕΥΑΡ δεν έχει τις προδιαγραφές και δεν υπάρχει και μια νομική εισήγηση που να τεκμηριώνει αυτό το θέμα. Και βεβαίως σε κάθε περίπτωση, νομίζετε ότι κάθε εργοληπτική εταιρεία, αν δεν είσαι αξιόπιστος, ότι θέλει να έχει συνεργασία μαζί σου; Δεν καταλαβαίνουν ότι όταν παρέχεις μια υπηρεσία και δεν εκτελείς τις υποχρεώσεις σου, κύριος του έργου γίνεται ο εργολάβος; Το καταλαβαίνουν, τα ξέρουν αυτά τα πράγματα; Ότι στο τέλος η ίδια η ΔΕΥΑΡ θα ιδιωτικοποιήσει δύο φορές το νερό. Μια φορά με την διαχρονική απραξία της και δεύτερη φορά με το να προβαίνουν τώρα σε τέτοιες πράξεις”.
Ο Μανώλης Σαββής, και με την εμπειρία του και ως τραπεζικού στελέχους επί σειρά ετών και με εξειδίκευση στον έλεγχο και αξιολόγηση των επιχειρήσεων, δήλωσε στον RV και τη Ρένα Παυλάκη πως οι αποφάσεις που έχει λάβει και υλοποιήσει το ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, κατά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, πάσχουν νομικά, διότι δεν συνοδεύονται από τις αντίστοιχες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Όχι μόνο διότι η ΔΕΥΑΡ είναι θυγατρική επιχείρηση του Δήμου Ρόδου, αλλά κυρίως γιατί ο Δήμος Ρόδου είναι εγγυητής της τήρησης των υποχρεώσεων της ΔΕΥΑΡ, στο πλαίσιο της Προγραμματικής Σύμβασης. Κατά συνέπεια, η ΔΕΥΑΡ δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει σε νομικές ενέργειες κατά της Περιφέρειας, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του τρίτου συμβαλλομένου, δηλαδή του Δήμου Ρόδου δια της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, η οποία θα πρέπει να εδράζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία και δεδομένα.
«Το θέμα της αφωνίας του Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι μόνο πολιτικό, είναι νομικό και απολύτως ουσιαστικό» τόνισε ο κ. Σαββής, επισημαίνοντας ότι αντί της συζήτησης όλων των ενεργειών της ΔΕΥΑΡ στο Δημοτικό Συμβούλιο και τη λήψη των σχετικών αποφάσεων, το κατ’ εξοχήν αποφασιστικό όργανο του Δήμου Ρόδου υποβιβάζεται σε ένα σκηνικό θεατρικής παράστασης, με μονολόγους και ενημέρωση επί τετελεσμένων ενεργειών. Όσο για την σχετική συζήτηση που έγινε στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, είπε ότι η σχετική συνεδρίαση έχει ενημερωτικό και όχι αποφασιστικό ή δεσμευτικό χαρακτήρα, κατά συνέπεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει την τακτική συνεδρίαση του οργάνου.
Υποχρεώσεις, δάνεια, ΔΕΗ, προσωπικό: Τα κρίσιμα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα
Ο κ. Σαββής είπε ότι ο λόγος για τον οποίον τα θέματα της ΔΕΥΑΡ και μια σειρά από καίρια ερωτήματα για την οικονομική και διαχειριστική της επάρκεια δεν έρχονται στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι ότι δεν θέλουν να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Πιο συγκεκριμένα, εξήγησε ότι οι “δημοτικές επιχειρήσεις προβλέπονται από τον κώδικα για να εκτελούν υποχρεώσεις του Δήμου με αυτονομία και στην διοίκηση αλλά κυρίως στην οικονομική διαχείριση. Μάλιστα, επ’ αυτού ο νέος κώδικας που ετοιμάζεται θα γίνει ακόμα αυστηρότερος. Στην περίπτωση της ΔΕΥΑΡ, ο Δήμος Ρόδου είναι εκείνος που έρχεται να καλύψει την οικονομική της ανεπάρκεια, υπό αυτήν την έννοια, δεν νοείται το δημοτικό συμβούλιο να μην έχει γνώση και να μην απαιτεί ενημέρωση από μια σειρά ζητήματα όπως:
«Ποιο είναι το ύψος των υποχρεώσεων της ΔΕΥΑΡ που πληρώνει ο Δήμος Ρόδου στερώντας πόρους για βασικές του υποχρεώσεις.
Ποιος πληρώνει τα δάνεια της ΔΕΥΑΡ;
Ποιος πληρώνει το ενεργειακό κόστος (ΔΕΗ) των πρώην καποδιστριακών Δήμων σε υποδομές ύδρευσης αποχέτευσης που έχουν περιέλθει στην ενιαία πλέον ΔΕΥΑΡ, η όποια όμως εξ αρχής εισπράττει τα αντίστοιχα τέλη από τους πολίτες;
Ποιος είναι ο αριθμός των εργαζομένων που αμείβονται από το Δήμο και παρέχουν αποκλειστικά υπηρεσίες στην ΔΕΥΑΡ;
Λέγεται, και πρέπει να το μάθουμε ότι σε ετήσια βάση ο Δήμος Ρόδου καταβάλλει για την ΔΕΥΑΡ περισσότερα από τα 5 εκατ. ευρώ.
Για όλα αυτά το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να ενημερωθεί, αλλά κανένας δεν ενδιαφέρεται να τα φέρει προς συζήτηση και προφανώς εδώ υπάρχει σκοπιμότητα. Να μην αποκαλυφθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση της επιχείρησης» ανέφερε ο κ. Σαββής.
Αδιαφορία δημοτικής αρχής και μειοψηφίας για τις σοβαρές οικονομικές ενδείξεις
Μάλιστα είπε ότι τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη ΔΕΥΑΡ ο ίδιος, ως ειδικός σύμβουλος του Αλέξανδρου Κολιάδη τον είχε ενημερώσει με γραπτό αναλυτικό υπόμνημα, αλλά ουδέποτε ασχολήθηκε. Επίσης είπε ότι ενημέρωσε σχετικά και τον αντιδήμαρχο Οικονομικών Κώστα Χαλκιά και τον Σωτήρη Βαγιανό, από τον οποίον πήρε την αόριστη απάντηση «καλά, θα το δούμε» αλλά και δημοτικούς συμβούλους τόσο της πλειοψηφίας όσο και της μειοψηφίας. Ο κ. Σαββής εξέφρασε την απορία του για ποιο λόγο ακόμη και οι σύμβουλοι της μειοψηφίας παρότι είναι ενήμεροι δεν ζητούν να έρθουν τα θέματα της ΔΕΥΑΡ στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά αντιθέτως παίζουν τον ρόλο των «λαγών» της δημοτικής αρχής όχι μόνο σύμβουλοι αλλά και επικεφαλής παρατάξεων.
«Είναι απορίας άξιο πραγματικά γιατί δεν παίρνει την πρωτοβουλία ο Δήμαρχος να τα φέρει όλα αυτά στο Δημοτικό Συμβούλιο και αφού δεν το φέρνει ο ίδιος γιατί δεν το φέρνει η μειοψηφία», ανέφερε ο κ. Σαββής.
Επαναστατικές γυμναστικές, ψευτοτσαμπουκάδες
Όλα τα παραπάνω σε συνάρτηση με τα όσα αποκάλυψε μέσω του RV ο Στέργος Στάγκας σκιαγραφούν μια εντελώς διαφορετική εικόνα από την εξωραϊσμένη που προσπαθεί να πετύχει η ΔΕΥΑΡ, σε μια περίοδο μάλιστα που η κυβέρνηση έχει κάνει σαφείς τις προθέσεις της για τη κατάργηση μέσω συγχώνευσης των ΔΕΥΑ.
«Με τη νέα θεσμικό πλαίσιο της λειψυδρίας που ετοιμάζεται, φοβάμαι ότι δώσαμε το έναυσμα και την αφορμή να γίνει αυτό που εδώ και πολύ καιρό συζητιέται: η ενοποίηση των ΔΕΥΑ, η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Διότι όταν ένας θεσμός δεν λειτουργεί η Πολιτεία οφείλει να παρεμβαίνει με διάφορους τρόπους. Και συνήθως μετά από όλα αυτά βλέπουμε επαναστατικές γυμναστικές, ψευτοτσαμπουκάδες, αντιδράσεις και το ένα και το άλλο χωρίς να κάνουμε την αυτοκριτική μας μια λέξη που ενοχλεί φαίνεται τον κ. Δήμαρχο. Μιλώντας για αυτοκριτική, εδώ πρέπει να σταθούμε και μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι τώρα ξαφνικά βρέθηκε η ΔΕΥΑΡ να λέει δώσε μου εμένα τη διαχείριση του Φράγματος».
Επιβεβαιώνοντας τα όσα είπε ο κ. Στάγκας, ο Μανώλης Σαββής δήλωσε: «Από τη στιγμή που o νόμος σου λέει να διαγράψεις τις οφειλές – που κακώς δεν το έχουν κάνει – μειώνεται το ενεργητικό της ΔΕΥΑΡ, άρα είναι ζημιογόνα, δημιουργούνται ζημιογόνες χρήσεις Και ξέρουμε ότι βάσει νόμου τρία χρόνια ζημιογόνων οικονομικών χρήσεων, οδηγεί σε λύση τις επιχειρήσεις. Αυτό δεν το λέει ο κώδικας αλλά το προβλέπει η νομοθεσία όχι μόνο για τη ΔΕΥΑΡ, για κάθε επιχείρηση. Η απεικόνιση των ισολογισμών πρέπει να στηρίζεται στην πραγματικότητα. Δεν μπορείς να παρουσιάσεις απαίτηση που δεν υφίσταται ή είναι ανεπίδεκτη. Πρέπει να την απαλείψεις, να δημιουργείς τις ζημίες και έτσι να προκύψει η πραγματική οικονομική σύνθεση».
