Ποιος να φανταζόταν ότι ο θρύλος Στέλιος Καζαντζίδης ξεκίνησε την καριέρα του με μια παταγώδη αποτυχία, ένα τραγούδι του Απ. Καλδάρα, που δεν είχε καμία τύχη… Η συνέχεια βέβαια ήταν εντελώς διαφορετική: Εκατό τραγούδια μέσα σε 2,5 χρόνια, από έναν τραγουδιστή-φαινόμενο που είχε επίγνωση της δυναμικής του, γεύτηκε την αποθέωση και ο οποίος, μια Καθαρή Δευτέρα του 1966 , στα 35 του χρόνια , είπε “σταματάω να τραγουδάω στα μαγαζιά”, μια απόφαση που καθόλου δεν δεν του στοίχισε καλλιτεχνικά…


Μίλησε στον RV και στην εκπομπή “Real Blonde” της Νατάσας Ράγιου ο Κώστας Μπαλαχούτης, συγγραφέας του βιβλίου “Δεν με σβήνει κανένας”, που παρουσιάζει αναλυτικά την συνολική διαδρομή του Στέλιου Καζαντζίδη και την δισκογραφία του και το οποίο προλογίζει η Χαρούλα Αλεξίου.
Ο κ. Μπαλαχούτης, πέρα από τις μαρτυρίες του ίδιου του βάρδου, συνομίλησε με σπουδαίους συνεργάτες και φίλους του ενώ , εδώ και πολλά χρόνια, αποθησαύριζε μεθοδικά όλα όσα έχουν ειπωθεί και γραφεί για τον Στέλιο. “Ο Καζαντζίδης κοινωνούσε με την φωνή του, έφυγε από τα μαγαζιά γιατί δεν του ταίριαζε η ατμόσφαιρα της νύχτας, με τους μπράβους και τα πιάτα.
Δημιουργούσε ρήξεις , μέχρι και φονικό έγινε σε μαγαζί που εμφανιζόταν. .. Τα τραγούδια του γινόντουσαν επιτυχίες ερήμην του…”, είπε μεταξύ άλλων ο συγγραφέας και ερευνητής και ανέφερε τα λόγια του Μητροπάνου:”Εμείς τραγουδάμε όπως μπορούμε, ο Στέλιος τραγουδάει όπως θέλει…” Διαχρονικός, κλασσικός και ασυναγώνιστος, άγγιζε τους πάντες κι όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο κ. Μπαλαχούτης: “Αν σου αρέσει η Κάλλας, δεν γίνεται να μην σου αρέσει ο Καζαντζίδης…”




