Νατάσα ΠαμπρήΣήμερα το πρωί τελέσθηκαν τα εγκαίνια του Ναού του Οσίου Μελετίου εν Υψενή που βρίσκεται δίπλα από το Ναό της Παναγίας Υψενής στη Λάρδο. Η Ιερή Ακολουθία πραγματοποιήθηκε υπό τον Μητροπολίτη Ρόδου κ.κ. Κύριλλο, παρουσία δέκα αρχιερέων, ενώ χθες το απόγευμα στον εσπερινό έγινε και η τελετή καταμερισμού των αγίων Λειψάνων.
της Νατάσας Παμπρή
“Του Αγίου που αποτελεί γέννημα και καύχημα της Ρόδου. Για την αποπεράτωση του Ναού αγωνίσθηκε η αδελφότητα από το 2012 ως σήμερα, με προτροπή και ευλογία του σεβαστού Ποιμενάρχη μας και τη συνδρομή των πιστών. Τα εγκαίνια ενός Ναού είναι μια ιδιαίτερη ευλογία και μοναδικό γεγονός για την ιστορία του τόπου αλλά και όλης της Εκκλησίας του Χριστού”, αναφέρει η Μητρόπολη Ρόδου.
Ο ναός ξεκίνησε να κατασκευάζεται πριν από δέκα χρόνια, όταν ο πρώτος θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 13 Ιουνίου του 2012, όπως δήλωσε στον Real Voice 99.5 και τον Τέρη Χατζηιωάννου, ο Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος και τόνισε πως αποτελεί κόσμημα για το νησί μας. Η Υψενή είναι ένας χώρος που πηγαίνουν πολλοί Χριστιανοί “για να προσκυνήσουν και χρειαζόταν αυτός ο ναός. Και επιπλέον είναι ο ναός ενός τοπικού μας Αγίου και έπρεπε να τον τιμήσουμε”, ανέφερε σχετικά ο Μητροπολίτης.
Σήμερα υπάρχουν στη Μονή από τα λείψανα του Οσίου Μελετίου, η κάρα, η σιαγόνα, η ωλένη του ενός χεριού και ένα ακόμη κομμάτι από το χέρι.
Στα Εγκαίνια προσκλήθηκαν και συμμετείχαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Εἰρηνουπόλεως κ. Δημήτριος, Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παΐσιος, Κυδωνίας και Ἀποκορώνου κ. Δαμασκηνός, Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, Νουβίας κ. Σάββας, Σύμης κ. Χρυσόστομος και Νέας Ζηλανδίας κ. Μύρων, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκόποι Τζίντζας και Ανατολικῆς Ουγκάντας κ. Σίλβεστρος, Στρατονικείας κ. Στέφανος και Ολύμπου κ. Κύριλλος, Αγιορείτες Ηγούμενοι (Ιβήρων κ. Ναθαναήλ, Σίμωνος Πέτρας κ. Ελισσαίος και Σταυρονικήτα κ. Τύχων), Ηγούμενοι άλλων Μονών, πολλοί Κληρικοί από την ιερά Μητρόπολη Ρόδου και άλλες Μητροπόλεις, Μοναχοί και Μοναχές από διάφορα Μοναστήρια της πατρίδας μας και του εξωτερικού.
Παρέστησαν επίσης οι Βουλευτές του Νομού. κ.κ. Κόνσολας Μάνος, Υψηλάντης Βασίλης, Ιατρίδη Τσαμπίκα, Παππάς Γιάννης, ο Αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Χρήστος Ευστρατίου, ο Δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνιος Καμπουράκης, ο Διοικητής ΑΣΔΕΝ κ. Δημήτριος Χούπης και εκπρόσωποι των τοπικών αυτοδιοικητικών, στρατιωτικών και άλλων Αρχών.
Ο Άγιος Μελέτιος
Ο Άγιος Μελέτιος, γεννήθηκε στο χωριό Λάρδος της Ρόδου περί τα τέλη του 18ου αιώνα. Το κοσμικό του όνομα ήταν Εμμανουήλ, και από μικρός έλαβε «παιδεία και νουθεσία Κυρίου» από τους γονείς του. Τα θεία γράμματα τα διδάχθηκε από τον εφημέριο της γενέτειράς του. Από την παιδική ηλικία, επίσης, επέδειξε έντονα φιλανθρωπικό και ελεήμον πνεύμα, παρά τις επιπλήξεις των γονέων του.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό της παιδικής του ηλικίας ήταν ότι του άρεσε να απομονώνεται και να προσεύχεται σε απολύτως ήσυχη ατμόσφαιρα. Συνήθιζε μάλιστα να βρίσκει καταφύγιο για την προσευχή του σε μια σπηλιά, κοντά στο αρχαίο αλλά εγκαταλελειμμένο μοναστήρι του Ύψους, το οποίο τιμούνταν στο όνομα της Παναγίας.
Σύμφωνα με την παράδοση, ένα βράδυ, κατά την ώρα της προσευχής, είδε ένα φως να του υποδεικνύει την τοποθεσία που βρισκόταν μία άγνωστη έως τότε εικόνα της Παναγίας.
Στις επόμενες ημέρες, σε νέο όραμα, η Θεοτόκος του ζήτησε να ανεγείρει ναό στο όνομά της και να ξαναχτίσει το Μοναστήρι.
Ο νεαρός Εμμανουήλ υπάκουσε στην προσταγή της και αμέσως ξεκίνησε τις απαραίτητες ενέργειες για την επανίδρυση της μονής. Την ίδια περίοδο εκάρη μοναχός, παίρνοντας το όνομα Μελέτιος.
Σύντομα απέκτησε μεγάλη φήμη για τα υψηλά μέτρα της άσκησής του. Έτσι ο Επίσκοπός του τον προχείρισε σε Διάκονο και στη συνέχεια σε Πρεσβύτερο, Πνευματικό και Ηγούμενο της επανιδρυθείσας Μονής.
Ο Μελέτιος κατέστη σημαντική πνευματική προσωπικότητα της νήσου, καθώς ενίσχυε πολλαπλά το φρόνημα των κατοίκων της. Εξομολογούσε στο μοναστήρι του αλλά και στα χωριά, τα οποία επισκεπτόταν για να νουθετήσει τους πιστούς. Πραγματοποιούσε επίσης θεραπείες, προστάτευε τους κατατρεγμένους (ιδίως από τους Οθωμανούς δυνάστες), ενώ ακόμα διακρίθηκε στην ελεημοσύνη και τη φιλοξενία.
Η δράση του αυτή άρχισε να ενοχλεί τους κατακτητές και η δυσφορία τους έγινε έντονη όταν πληροφορήθηκαν ότι συνιστούσε στις Ελληνίδες να μη συνάπτουν σχέσεις μαζί τους. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν, αλλά αυτός το πληροφορήθηκε και κρύφτηκε σε ένα άγνωστο για τους διώκτες του σπήλαιο. Οι τοπικές παραδόσεις κάνουν λόγο για πολλά θαυμαστά γεγονότα, με τα οποία η θεία Χάρη τον προστάτευε από τους κινδύνους που τον απειλούσαν.
Προς το τέλος του επίγειου βίου του, έζησε την οδυνηρή εμπειρία μιας αισχρής συκοφαντίας. Μια διανοητικά ανάπηρη κοπέλα απέκτησε παιδί από κάποιον Τούρκο, αλλά κατηγορήθηκε σαν δράστης ο πρεσβύτης και εξαϋλωμένος από την άσκηση Μελέτιος.
Ο αγνός λευίτης, μάλιστα, άφησε την τελευταία του πνοή μπροστά στον Μητροπολίτη Ρόδου, καθώς μαχόταν για την αθωότητά του. Σύντομα όμως αποδείχθηκε η αλήθεια και ετάφη με τιμές. Όταν δε ανοίχθηκε ο τάφος του, μια έντονη ευωδία πλημμύρισε το χώρο αποδεικνύοντας τη θεία ευαρέσκεια για τη βιωτή του.
Τα τίμια λείψανά του αποτελούν πηγές ιάσεων και θαυμάτων μέχρι τις μέρες μας. Η οσία μνήμη του τιμάται στις 12 Φεβρουαρίου.
