Απάντηση κόλαφος σε Νικητιάδη για τις παραλίες: Τα έγγραφα του Υπουργείου αποδομούν την ερώτηση περί «επιτελικού μπάχαλου»

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κινήματος Αλλαγής έκανε λόγο για ΕΤΑΔ που λειτουργεί ως «κράτος εν κράτει» και για μηδενική ανταποδοτικότητα προς την τοπική κοινωνία • Οι απαντήσεις όμως που διαβίβασε στη Βουλή ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Κυριάκος Πιερρακάκης αποκαλύπτουν ότι ο Δήμος Ρόδου ήταν εκείνος που απέρριψε τη σύμβαση που του εξασφάλιζε για πρώτη φορά ποσοστό επί των εσόδων, ενώ οι καθυστερήσεις που καταγγέλλει ο βουλευτής αποδίδονται τεκμηριωμένα σε διαδικασίες που επιβάλλει ο νόμος

Με αιχμηρό λεξιλόγιο περί «επιτελικού μπάχαλου» και «κράτους εν κράτει» κατέθεσε στις 6 Ιουνίου 2026 ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κινήματος Αλλαγής κ. Γιώργος Νικητιάδης την υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 5927 ερώτησή του προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κυριάκο Πιερρακάκη για την αξιοποίηση των παραλιών της Ρόδου και της Κω. Η απάντηση ωστόσο που διαβιβάστηκε στη Βουλή στις 8 Ιουλίου 2026, συνοδευόμενη από τα αναλυτικά έγγραφα της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.) και της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Κοινωφελών Περιουσιών, ανατρέπει ένα προς ένα τα κεντρικά επιχειρήματα του ερωτώντος και αφήνει την ερώτηση μετέωρη σε κρίσιμα σημεία της. Η εικόνα που προκύπτει από τα υπηρεσιακά στοιχεία απέχει σημαντικά από εκείνη που περιέγραψε ο βουλευτής, με το πλέον χαρακτηριστικό εύρημα να αφορά τον ίδιο τον Δήμο Ρόδου, τον οποίο ο κ. Νικητιάδης επικαλέστηκε ως μάρτυρα κατηγορίας.

Η αποκάλυψη που ανατρέπει το αφήγημα: Ο Δήμος απέρριψε το ποσοστό που του προσφέρθηκε
Το πιο ευάλωτο σημείο της ερώτησης αποδεικνύεται ο ισχυρισμός περί μηδενικής τοπικής ανταποδοτικότητας του μοντέλου της ΕΤΑΔ. Ο κ. Νικητιάδης υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με το μοντέλο της Κτηματικής Υπηρεσίας όπου προβλέπεται ποσοστό 60% υπέρ του Δήμου, στο καθεστώς της ΕΤΑΔ «η τοπική επιστροφή της αξίας είναι μηδενική». Η απάντηση όμως της εταιρείας, με υπογραφή της Διευθύνουσας Συμβούλου κ. Ηρώς Χατζηγεωργίου, φέρνει στο φως μια ουσιωδώς διαφορετική πραγματικότητα.
Όπως προκύπτει από το έγγραφο της 17ης Ιουνίου 2026, η ΕΤΑΔ είχε ξεκινήσει ήδη από τα τέλη του 2025 διαβουλεύσεις με τον Δήμο Ρόδου για νέα Προγραμματική Σύμβαση, στην οποία για πρώτη φορά προβλεπόταν ποσοστό επί του ανταλλάγματος υπέρ του Δήμου, πρόβλεψη που δεν υπήρχε κατά την προηγούμενη περίοδο 2023 έως 2025. Οι βασικοί όροι μάλιστα, σύμφωνα με την εταιρεία, έγιναν αρχικά αποδεκτοί από τη δημοτική πλευρά και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΑΔ ενέκρινε το σχέδιο συμφωνίας για την επόμενη τριετία. Ήταν ο Δήμος Ρόδου εκείνος που στις 23 Απριλίου 2026 γνωστοποίησε εγγράφως ότι δεν προτίθεται να συνάψει τη Σύμβαση, επικαλούμενος διαφωνίες ως προς το οικονομικό αντάλλαγμα και λοιπές επιφυλάξεις.
Με άλλα λόγια, η μηδενική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης που καταγγέλλει ο βουλευτής δεν είναι προϊόν αποκλεισμού της από την ΕΤΑΔ, αλλά συνέπεια της δικής της άρνησης να υπογράψει τη σύμβαση που της εξασφάλιζε μερίδιο. Το επιχείρημα περί «κράτους εν κράτει», που ο κ. Νικητιάδης στήριξε στις καταγγελίες του δημάρχου Ρόδου, εμφανίζεται έτσι σοβαρά τραυματισμένο, καθώς ο επικαλούμενος μάρτυρας αποδεικνύεται ο ίδιος συμβαλλόμενος που αποχώρησε από το τραπέζι.
Οι «καθυστερήσεις» που προβλέπει ο νόμος
Εξίσου προβληματική για τον ερωτώντα αποδεικνύεται η κεντρική αιχμή περί αδράνειας των υπηρεσιών. Ο κ. Νικητιάδης έκανε λόγο για διαδικασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί ενώ η τουριστική περίοδος τρέχει, αποδίδοντας τις καθυστερήσεις στο «επιτελικό κράτος της ΝΔ». Τα στοιχεία όμως που παραθέτει η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας, με υπογραφή της αναπληρώτριας προϊσταμένης κ. Βασιλικής Σκλήρη, συνθέτουν εικόνα υπηρεσιών που κινήθηκαν εντός των εκ του νόμου προθεσμιών και προσκρούουν σε θεσμικές προϋποθέσεις που η ίδια η νομοθεσία, την οποία επικαλείται ο βουλευτής, καθιστά υποχρεωτικές.
Η Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσων Α’ εξέδωσε 3 διακηρύξεις δημοπρασίας για περίπου 527 θέσεις ομπρελοκαθισμάτων, καντινών και Θαλασσίων Μέσων Αναψυχής, διακηρύξεις που ο νόμος επιβάλλει επί ποινή ακυρότητας να παραμείνουν αναρτημένες επί 20 ημέρες και να λάβουν τόσο τη γνώμη των Δήμων όσο και τη σύμφωνη γνώμη των υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού, κατά ρητή πρόβλεψη της παραγράφου 7 του άρθρου 8 του νόμου 5092/2024. Όπως καταλήγει το έγγραφο, η «καθυστέρηση» οφείλεται «αποκλειστικά και μόνο στην εκ του Νόμου καθορισμένη διαδικασία». Η ειρωνεία εδώ είναι προφανής, καθώς ο βουλευτής εγκαλεί την κυβέρνηση για μη τήρηση προθεσμιών που απορρέουν από τον ίδιο νόμο του οποίου την πιστή εφαρμογή απαιτεί σε άλλο σημείο της ερώτησής του.
Ανάλογη είναι η εικόνα και για την ΕΤΑΔ, η οποία κάθε άλλο παρά αδρανής εμφανίζεται. Μετά την άρνηση του Δήμου στις 23 Απριλίου 2026, η εταιρεία προκήρυξε άμεσα 93 ανοικτούς διαγωνισμούς στις περιοχές Κανάρη, Ακτή Μιαούλη, Ενυδρείο, Ιαλυσσός, Ιξιά και Τσαμπίκα, ανάρτησε τους διαγωνισμούς στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της στις 11 Μαΐου 2026 και ολοκλήρωσε την υποβολή προσφορών στις 29 Μαΐου 2026, με σφραγισμένες προσφορές για 59 από τις 93 θέσεις. Παράλληλα υποβλήθηκαν 43 αιτήσεις όμορων επιχειρήσεων, ενώ όπου έχουν ολοκληρωθεί οι έλεγχοι έχουν ήδη αποσταλεί σχέδια συμβάσεων προς υπογραφή. Το χρονικό διάστημα δηλαδή από τη ρήξη με τον Δήμο έως την ολοκλήρωση της υποβολής προσφορών δεν ξεπέρασε τις 5 εβδομάδες, επίδοση που δύσκολα συμβιβάζεται με τον χαρακτηρισμό «μπάχαλο».

Το πραγματικό σημείο συμφόρησης που η ερώτηση προσπέρασε
Εκεί όπου η ερώτηση αστοχεί περισσότερο είναι στον εντοπισμό του πραγματικού προβλήματος. Ο κ. Νικητιάδης στράφηκε κατά του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και της ΕΤΑΔ, όμως τα στοιχεία δείχνουν ότι το ουσιαστικό σημείο συμφόρησης βρίσκεται αλλού, στο Υπουργείο Πολιτισμού. Όπως αποκαλύπτει το έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας, έχουν διαβιβαστεί 244 έγγραφα ερωτήματα προς τις αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες για τη χορήγηση σύμφωνης γνώμης και έχουν ληφθεί μόλις 78 απαντήσεις, ενώ για το νησί της Κω η υπηρεσία έχει λάβει 1 μόνο απάντηση. Χωρίς αυτές τις γνωμοδοτήσεις, κάθε υπογραφή σύμβασης θα ήταν παράνομη και αντίθετη στον νόμο 5092/2024.
Το εύρημα αυτό εκθέτει τη στόχευση της ερώτησης, η οποία ζητούσε ευθύνες από τον κ. Πιερρακάκη για καθυστερήσεις που, κατά τα υπηρεσιακά στοιχεία, οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στον ρυθμό ανταπόκρισης υπηρεσιών άλλου υπουργείου, το οποίο ο βουλευτής ουδόλως αναφέρει. Στους λόγους των καθυστερήσεων για τις όμορες επιχειρήσεις η υπηρεσία προσθέτει εξάλλου και παράγοντες που δεν βαρύνουν τη διοίκηση, όπως τα λάθη των ίδιων των ιδιωτών κατά την εισαγωγή στοιχείων στην πλατφόρμα, την πολυνησιωτικότητα του νομού και τη σώρευση εκατοντάδων αιτήσεων σε σύντομο διάστημα, σε συνδυασμό με τις συνεχείς τηλεφωνικές και δια ζώσης οχλήσεις που επιβραδύνουν το έργο της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσων Α’.

Περισσότερες θέσεις από ποτέ, αντί  του «κινδύνου  να χαθεί η σεζόν»
Ούτε τα ποσοτικά δεδομένα δικαιώνουν τη δραματική διατύπωση του τίτλου της ερώτησης περί κινδύνου να χαθεί η θερινή περίοδος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κτηματικής Υπηρεσίας, ο συνολικός αριθμός παραχωρήσεων απλής χρήσης, όμορων και δημοπρατούμενων, για τα Δωδεκάνησα πλησιάζει φέτος τις 1.000 θέσεις, έναντι περίπου 880 για καθένα από τα έτη 2023, 2024 και 2025. Η φετινή χρονιά δηλαδή όχι μόνο δεν καταγράφει συρρίκνωση, αλλά εμφανίζει αύξηση της τάξης των 120 θέσεων σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, στοιχείο που απαντά ευθέως και στην ανησυχία του βουλευτή για μείωση των προς αξιοποίηση παραλιών.
Απάντηση έλαβε και η αιχμή περί δήθεν αυθαίρετου καθεστώτος της ΕΤΑΔ στη Ρόδο. Όπως εξηγεί η Γενική Διεύθυνση, η εταιρεία διαχειρίζεται αποκλειστικά τα Τουριστικά Δημόσια Κτήματα, δηλαδή την παραλία της Τσαμπίκας και το γνωστό «πέταλο» από τον Ναυτικό Όμιλο Ρόδου έως την παιδική χαρά «Βράχος» στην Ιξιά, περιοχές που χαρακτηρίστηκαν έτσι με βασιλικά διατάγματα της δεκαετίας του 1950. Η αρμοδιότητα αυτή απορρέει ευθέως τόσο από τον νόμο 2971/2001 όσο και από τον νόμο 5092/2024, γεγονός που καθιστά ατυχή τον ισχυρισμό ότι η εταιρεία «λειτουργεί εκτός θεσμικού πλαισίου». Ως προς τις «απάτητες» παραλίες, η υπηρεσία υπενθυμίζει ότι ο χαρακτηρισμός τους γίνεται με Κοινή Υπουργική Απόφαση κατά το άρθρο 22 του ίδιου νόμου, δηλαδή με την προβλεπόμενη θεσμική διαδικασία και όχι με μονομερείς αποφάσεις.