Νατάσα Παμπρή
Τέλη μου,
Αν και αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν είσαι πια ανάμεσά μας, αλλά έχεις περάσει στην αιωνιότητα με χρυσά γράμματα, θα σου μιλήσω σε πρώτο ενικό, πράγμα που δεν συνήθιζα να κάνω ποτέ κατ’ ιδίαν για λόγους απέραντου σεβασμού προς το πρόσωπό σου, παρά τους οικογενειακούς και συγγενικούς μας δεσμούς.
Δυστυχώς τα παιχνίδια της μοίρας… θες η διαίσθηση;… εδώ και τρεις ημέρες πληκτρολογούσα τον αριθμό του κινητού σου θέλοντας να σου μιλήσω και μετά ακύρωνα την κλήση, γνωρίζοντας ότι έδινες τη δυσκολότερη μάχη της ζωής σου και δεν ήθελα να σε ταλαιπωρήσω. Όπως μιλούσαμε και λέγαμε τα δικά μας κάθε λίγο και λιγάκι. Και δεν πρόλαβα να σου πω το δικό μου αντίο…
Κοσμούσες το ελληνικό Κοινοβούλιο για 30 χρόνια, από την Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και υπηρέτησες ως άξιος Υπουργός τις κυβερνήσεις των Τζανή Τζαννετάκη, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Κώστα Καραμανλή.
Είχες σπάνια ευγένεια και ευρύτητα γνώσεων και διακρινόσουν για τις καθαρές επιλογές σου.
Ήσουν πρότυπο αυτοδημιούργητου πολιτικού.
Έλαμπες και ξεχώριζες με το χαμόγελο, τη ζεστασιά και την ακεραιότητα σου, όπου και να βρισκόσουν. Από το καφενείο της αγαπημένης σου Κασο-Καρπαθίας, όπως σ’ άρεσε να την λες, μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- Συμβούλιο της Ευρώπης και Διεθνείς Οργανισμούς, που έδινες μάχες για τη χώρα μας.
Ήσουν πάντα εκεί για όλους τους Δωδεκανήσιους, ψηφοφόρους σου, αλλά και τους κομματικούς αντιπάλους. Και όλους τους γνώριζες με το μικρό τους όνομα, ακόμη και αν είχες καιρό να τους συναντήσεις.
Πορευτήκαμε μαζί για ολόκληρα χρόνια. Σε μεγάλους αγώνες και σε ανηφορικά μονοπάτια.
Νιώθω ιδιαίτερη τιμή που με εμπιστεύτηκες ως Υπεύθυνη στο Γραφείο Τύπου του υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής επί υπουργίας σου στην Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή και εν συνεχεία στο πολιτικό σου γραφείο της Ρόδου, από το 2006 ως το 2011, τον πρώτο χρόνο με τον Μιχάλη Αγγέλου κι εν συνεχεία αναλαμβάνοντας τη Διεύθυνσή του.
Εκεί στο πολιτικό σου γραφείο επί της 28ης Οκτωβρίου, δίνοντας εκλογικές μάχες, με όλο το επιτελείο, τους πολύτιμους συνεργάτες και φίλους σου, την πολυαγαπημένη σου αδελφή Αγγελική, τον Αντώνη σου και την πληθώρα των χιλιάδων απλών ψηφοφόρων που σε λάτρευε.
Θα μου λείψει πολύ το πάθος, αλλά πάνω από όλα η γενναιότητά και η μαχητικότητά σου, ακόμη και τους τελευταίους μήνες και τις τελευταίες ημέρες που έδωσες μια άνιση μάχη. Πάλεψες παλικαρίσια, σαν λιοντάρι.
Σε χαιρετώ με αισθήματα σεβασμού και απέραντου θαυμασμού. Για τη δύναμη της ψυχής σου. Για τη διαδρομή σου, για τη στάση ζωής σου, για την ποιότητα της προσωπικότητάς σου, για όσα πρόσφερες στα πολυαγαπημένα σου νησάκια.
Καλό σου ταξίδι υπουργέ μου, πολυαγαπημένε μου νονέ και κουμπάρε, πολύτιμε φίλε μου
Νατάσα Παμπρή
