Νατάσα Παμπρή
Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού: 30 χρόνια – Τιμή στους καταδρομείς της Ρόδου
“Στην Α’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών που στέκει αγέρωχη απέναντι από την Τουρκία. Κατάθεση στεφάνων για όσους θυσιάστηκαν για την Κύπρο και τον Ελληνισμό. Χώρος που έγινε σπίτι των μοτοσικλετιστών, που βρήκαν εκεί αδέρφια και φίλους, ανθρώπους που δεν ξεχνούν την Κύπρο, τον Τάσο, τον Σολωμό”, αναφέρει σε ανάρτησή της η Πρωτοβουλία.
Με βαθιά συγκίνηση κι έντονο συμβολισμό πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στην Α’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών στη Ρόδο, έναν σχηματισμό που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της άμυνας του Αιγαίου. Η εκδήλωση εντάσσεται στις δράσεις για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη θυσία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, καθώς και στις επετειακές εκδηλώσεις μνήμης για την Κύπρο.
Στον χώρο της Μοίρας πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων προς τιμήν όλων όσοι θυσιάστηκαν για την Κύπρο και τον Ελληνισμό. Η τελετή αποτέλεσε μια υπόμνηση ότι η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή και ότι οι αγώνες όσων έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία δεν λησμονούνται.
Για τους μοτοσικλετιστές της «Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού», η Α’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών δεν είναι απλώς ένα στρατόπεδο. Είναι ένας τόπος που, μέσα στα χρόνια, έγινε δεύτερο σπίτι. Ένας χώρος όπου δημιούργησαν δεσμούς με τους καταδρομείς, βρήκαν αδέρφια, φίλους και ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες αξίες και κρατούν άσβεστη τη μνήμη της Κύπρου, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.
Στο οδοιπορικό συμμετείχαν η μητέρα του Τάσου Ισαάκ, Τασούλα και η κόρη του Αναστασία. Η παρουσία τους έδωσε στη διαδρομή ιδιαίτερο βάρος, καθώς η Αναστασία Ισαάκ γεννήθηκε λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα της, από Τούρκους πολίτες και αστυνομικούς στην διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην περιοχή της νεκρής ζώνης, στη Δερύνεια της επαρχίας Αμμοχώστου στις 11 Αυγούστου 1996.
Λίγα 24ωρα αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1996, ημέρα της κηδείας του Ισαάκ, ο εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού επέστρεψε στην περιοχή της Δερύνειας. Επιχείρησε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από ιστό σε φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων και πυροβολήθηκε θανάσιμα. Οι εικόνες της δολοφονίας του μεταδόθηκαν τότε από τηλεοπτικά δίκτυα και χαράχθηκαν στη συλλογική μνήμη Κύπρου και Ελλάδας.
