Νατάσα Παμπρή
Ο π. Στυλιανός Μαρκαντώνης προσκύνησε στον Πανορμίτη Σύμης: «Δεν πήγα στη Σύμη, γύρισα στη Σύμη»
Τον Ιερό Ναό του Ταξιάρχη Μιχαήλ Πανορμίτη στη Σύμη επισκέφθηκε την Κυριακή ο εφημέριος του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αθηνών, π. Στυλιανός Μαρκαντώνης, πραγματοποιώντας έναν διακαή πόθο πολλών ετών. Σε δηλώσεις του στον Real Voice 99.5 και στη Νατάσα Παμπρή, εξέφρασε τη βαθιά συγκίνησή του για το προσκύνημα, αλλά και για τη συνάντησή του με τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής, Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ροδοστόλου κ. Αντώνιο, με τον οποίο συνδέεται από τα φοιτητικά τους χρόνια.
«Λάτρεψα τη Σύμη, τον Αρχάγγελο που υπεραγαπώ και πραγματικά, με την ανανέωση της φιλίας μας με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ροδοστόλου κ. Αντώνιο, αισθάνθηκα ότι βρέθηκα στο σπίτι μου. Δεν πήγα στη Σύμη, γύρισα στη Σύμη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο π. Στυλιανός υπογράμμισε τη μοναδική σχέση των κατοίκων των Δωδεκανήσων με τους Αρχαγγέλους, κάνοντας λόγο για μια ιδιαίτερη «αγγελολατρία» που χαρακτηρίζει την περιοχή. «Ειδικά στα Δωδεκάνησα υπάρχει μια ξεχωριστή ευλάβεια προς τους Αρχαγγέλους. Παντού βλέπει κανείς την παρουσία του Αρχαγγέλου και αντιλαμβάνεται πόσο βαθιά είναι ριζωμένη η πίστη του λαού», σημείωσε.
«Υπηρετώ τον Ταξιάρχη από την πρώτη ημέρα της ιεροσύνης μου»
Ο εφημέριος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών εξήγησε πως ο δεσμός του με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ συνοδεύει ολόκληρη την ιερατική του πορεία. «Χειροτονήθηκα το 1997 στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και αμέσως αποσπάστηκα για να υπηρετήσω το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Απόδημο Ελληνισμό στις Βρυξέλλες, στον Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Όταν επέστρεψα στην Αθήνα, τοποθετήθηκα στον ιστορικό Ναό των Ταξιαρχών της οδού Ηρώδου Αττικού. Ολόκληρη η ιερατική μου διακονία είναι αφιερωμένη στην υπηρεσία του Ταξιάρχη. Το θεωρώ ιδιαίτερη ευλογία», τόνισε.
Όπως ανέφερε, η επίσκεψη στον Πανορμίτη Σύμης αποτελούσε επί χρόνια έναν ευσεβή πόθο.
«Είχα επισκεφθεί τον Ταξιάρχη στον Μανταμάδο της Λέσβου, όμως δεν είχα έρθει ποτέ στη Σύμη. Με τη χάρη του Θεού πραγματοποιήθηκε αυτή η επιθυμία και προσκύνησα τον Πανορμίτη, τον οποίο ευλαβούμαι από παιδί, καθώς και η γιαγιά μου είχε μεγάλη ευλάβεια προς τον Αρχάγγελο.»
Το τάμα της γιαγιάς του από το 1970
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε στον ίδιο η παράδοση στον Καθηγούμενο ενός πολύτιμου οικογενειακού κειμηλίου. Όπως αποκάλυψε, παρέδωσε ένα ευχαριστήριο δελτάριο της Μονής του Πανορμίτη, χρονολογημένο από το 1970, το οποίο φυλασσόταν από τη γιαγιά του, καταγόμενη από την Ανάφη. Το δελτάριο αποτελούσε την επιβεβαίωση ενός θαύματος, καθώς σχετιζόταν με τάμα γυναίκας που είχε ρίξει στη θάλασσα μπουκάλι με αίτημα προς τον Πανορμίτη και στη συνέχεια έλαβε την επίσημη επιβεβαίωση της Μονής ότι το μπουκάλι είχε φτάσει στον προορισμό του.
Ο π. Στυλιανός επισκέφθηκε επίσης το μουσείο της Μονής, όπου θαύμασε τα ιστορικά κειμήλια, τα τάματα, τα μπουκάλια που έφθαναν διά θαλάσσης στον Πανορμίτη, αλλά και πολύτιμα εκθέματα που μαρτυρούν τη διαχρονική πίστη των προσκυνητών.
«Ο Πανορμίτης είναι παγκόσμιο προσκύνημα»
Ο εφημέριος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών χαρακτήρισε τον Πανορμίτη σημείο αναφοράς για ολόκληρη την Ορθοδοξία.
«Η πίστη των ανθρώπων και η χάρη του Θεού επιτελούν αναρίθμητα θαύματα. Ο Πανορμίτης δεν είναι απλώς ένα πανελλήνιο προσκύνημα. Είναι ένα παγκόσμιο προσκύνημα που προσελκύει ανθρώπους από κάθε γωνιά της γης.»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην οικουμενικότητα της τιμής προς τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. «Στον Αρχάγγελο προσέρχονται όχι μόνο Ορθόδοξοι, αλλά και Καθολικοί και Μουσουλμάνοι. Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους άλλων θρησκευμάτων να εισέρχονται με σεβασμό και ευλάβεια για να προσκυνήσουν. Ο Ταξιάρχης είναι πραγματικά οικουμενικός.»
Η συγκινητική συνάντηση μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες
Ξεχωριστή στιγμή της επίσκεψης αποτέλεσε η συνάντηση με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ροδοστόλου κ. Αντώνιο. Οι δύο κληρικοί υπήρξαν συμφοιτητές στην Ανώτερη Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών την περίοδο 1987-1988, χωρίς να έχουν συναντηθεί έκτοτε.
«Όταν επικοινώνησα μαζί του και του είπα το όνομά μου, με ρώτησε αν ήμουν στην Ανώτερη Εκκλησιαστική Σχολή. Βρήκα στο προσωπικό μου αρχείο κοινές φωτογραφίες του 1988 και τις έστειλα. Είχα να τον δω περίπου 38 χρόνια. Ήταν μια πραγματικά ευλογημένη συνάντηση και νιώσαμε ότι ανανεώθηκε ένας βαθύς πνευματικός δεσμός.»
Όπως επισήμανε, η σχολή εκείνη υπήρξε «τροφό σχολή» για μια ολόκληρη γενιά κληρικών, πολλοί από τους οποίους σήμερα διακονούν ως επίσκοποι και μητροπολίτες.
Το ταξίδι του Γάλλου προσκυνητή
Ο π. Στυλιανός αναφέρθηκε ακόμη σε μια συγκλονιστική συνάντηση που είχε στο μοναστήρι με έναν Γάλλο προσκυνητή. Ο άνδρας είχε ξεκινήσει από το προσκύνημα του Αρχαγγέλου στο Mont Saint-Michel της Νορμανδίας και, έπειτα από ένα ταξίδι περίπου εκατό ημερών με ιστιοπλοϊκό, διέσχισε τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Κορσική, την Ιταλία, πέρασε από την Πάτμο και κατέληξε στον Πανορμίτη.
«Είχε ταξιδέψει σχεδόν τρεις μήνες μόνο και μόνο για να προσκυνήσει τον Αρχάγγελο. Ήταν καταπονημένος από τη θαλασσοταραχή της προηγούμενης νύχτας, όμως πρώτος του σκοπός ήταν να προσκυνήσει. Αυτό αποδεικνύει τη διεθνή ακτινοβολία του Πανορμίτη.»
Ο ιστορικός Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στην Αθήνα
Ο π. Στυλιανός αναφέρθηκε και στον ιστορικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, πίσω από το Προεδρικό Μέγαρο, ο οποίος οικοδομήθηκε το 1854 δίπλα στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο Θηλέων.
Ο ναός διασώθηκε από την κατεδάφιση χάρη στην κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής και μέχρι σήμερα συντηρείται από την αγάπη των πιστών.
Στον ναό φυλάσσεται ένα μοναδικό εθνικό κειμήλιο: οι βαλσαμωμένες καρδιές των αδελφών Αλέξανδρου και Γεωργίου Υψηλάντη. Ο π. Στυλιανός διηγήθηκε αναλυτικά την ιστορία της μεταφοράς και της φύλαξής τους στον ναό, εξηγώντας πως παρέμειναν επί δεκαετίες κρυμμένες μέσα στο Ιερό Βήμα, μέχρι την τυχαία ανακάλυψή τους στα τέλη του 19ου αιώνα.
«Η καρδιά του Αλέξανδρου Υψηλάντη μπορεί να βρίσκεται σήμερα μέσα στη λήκυθο, όμως εξακολουθεί να χτυπά ζωντανά ως σύμβολο της θυσίας και της αγάπης για την πατρίδα. Είναι χρέος όλων μας να διατηρούμε ζωντανή αυτή τη μνήμη και να τη μεταδίδουμε στις επόμενες γενιές», κατέληξε.
Ακούστε εδώ αναλυτικά τη συνέντευξη με τον πρωτοπρεβύτερο π. Στυλιανό:
