Μιχάλης Λουλούς στον RV: Έχει γεμίσει… τενεκέδες της φέτας το διαδίκτυο – Τα τρολάκια κάποια στιγμή πρέπει να λογοδοτήσουν (audio)

Ο Μιχάλης Λουλούς, πρόεδρος του Περιφερειακού Φυτωρίου Νοτίου Αιγαίου και υπεύθυνος του Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος της ΔΕΕΠ Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας, φιλοξενήθηκε σήμερα στην εκπομπή “Μαζί στις 10” με τη Νατάσα Παμπρή, στον Real Voice 99.5, για το έργο του Φυτωρίου, τις εξελίξεις στην πολιτική επικαιρότητα, αλλά και τη συζήτηση στο διαδίκτυο με κακόβουλα σχόλια, παραπληροφόρηση ή εξύβριση προσώπων, θίγοντας πρόσωπα, υπολήψεις και οικογένειες.

Με αφορμή την καλλιτεχνική δημιουργία με τη «Νίκη της Σαμοθράκης», που τοποθετήθηκε στον κόμβο, πριν από το αεροδρόμιο της Ρόδου, όπου ξεκίνησε μία άνευ προηγουμένου συζήτηση στο διαδίκτυο, ο κ. Λουλούς έκανε λόγο για τους τενεκέδες της φέτας του διαδικτύου: «Έχει γεμίσει τενεκέδες της φέτας το διαδίκτυο. Καθημερινά έχουν άποψη. Καθημερινά βρίσκονται στην «ευχάριστη» θέση να είναι εισαγγελίες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, μηχανικοί. Ακόμα και γλύπτες το τελευταίο διάστημα. Έχουν πιάσει τώρα και το καλλιτεχνικό κομμάτι αυτής της ιστορίας και έχουν άποψη για όλα τα ζητήματα για την καλλιτεχνική δημιουργία με το έργο της Νίκης της Σαμοθράκης που μπήκε στον κόμβο. Κι επειδή είναι αδιάβαστοι και ανιστόρητοι, δεν έχουν καταλάβει ότι αυτή η ιστορία τελικά δεν περιορίζεται μόνο στον Κολοσσό της Ρόδου και στο παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου και γενικότερα σε οτιδήποτε αναδεικνύεται όλα αυτά τα χρόνια και πράγματι γνωρίζει, η παγκόσμια κοινότητα γνωρίζει τη Ρόδο. Αυτό λοιπόν είναι ένα έργο Ροδίων εκείνης της ελληνιστικής περιόδου και στο διαδίκτυο πια κάθε μέρα έχουμε κι έναν «ειδικό», κι επειδή τελικά κάποιοι από αυτούς δεν έχουν λύσει τα υπαρξιακά τους, αναζητούν καθημερινά βήμα μέσα από το πληκτρολόγιο. Αλλά έχουμε κι εμείς πληκτρολόγιο. Αυτοί όλοι λοιπόν είναι οι τελείως ευαίσθητοι και εμείς είμαστε οι αναίσθητοι. Βγείτε μπροστά λοιπόν εσείς κύριοι κι εφόσον ψηφιστείτε απ’ τον κόσμο κάντε τα καλύτερα από ό,τι τα κάνουν κάποιοι.

Και εγώ καθημερινά ακούω τα συγχωριανά μου. Γιατί καθαρίζω την νησίδα αυτήν την περίοδο. Γιατί συντηρώ τους κόμβους αυτήν την περίοδο. Χωρίς να γνωρίζουν τεχνικά κάποια πράγματα. Γιατί αν εγώ πήγαινα πριν δυόμισι μήνες να καθαρίσω τη νησίδα της Ρόδου- Λίνδου με τις τελευταίες βροχές σήμερα που μιλάμε θα ήταν στην ίδια κατάσταση. Κανένας δεν γνωρίζει γιατί κουρεύεις τώρα την πικροδάφνη, χωρίς να ξέρουν ότι αυτή τη στιγμή έχει αρχίσει και ρίχνει τα φύλλα της και τα φρεάτια γεμίζουν από τα φύλλα και το χειμώνα γεμίζει νερά ο δρόμος. Είναι κριτές των πάντων όλοι αυτοί. Εν πάση περιπτώσει, εγώ λοιπόν είμαι σε θέση καθημερινά να τοποθετούμαι στο δημόσιο διάλογο και να λέω τα πράγματα με το όνομά τους.

Να ξέρετε όλοι αυτοί εξυπηρετούν καταστάσεις. Αυτά όλα τα τρολάκια και αυτοί όλοι οι οποίοι επώνυμα ή ανώνυμα καταφέρονται εναντίον όλων εμάς που σήμερα είμαστε στο δημόσιο βίο, ακόμα κι εσάς των δημοσιογράφων που σας ασκούν κριτική και δεν σέβονται ότι είναι το επάγγελμά σας, δεν σέβονται ότι εσείς παίρνετε το ψωμί σας, αυτοί όλοι εξυπηρετούν καταστάσεις. Είναι γνωστοί άγνωστοι. Λοιπόν αυτοί όλοι κάποια στιγμή θα πρέπει να λογοδοτήσουν και επιτέλους εγώ σήμερα θα το πάω κι ένα βήμα παρακάτω.
Ας αναλάβουν οι εισαγγελικές αρχές μία πρωτοβουλία να μπουν κάθε μέρα κάτω από όλα αυτά τα social να δουν το τι γράφεται και τι λέγεται. Διότι έχεις δικαίωμα στην κρίση όταν εκτίθεσαι στο δημόσιο βίο πρέπει να δέχεσαι και την κριτική. Εγώ την δέχομαι την κριτική. Και η κριτική σε κάνει καλύτερο. Αρκεί να είναι καλοπροαίρετη η κριτική, να μην υποκρύπτονται άλλα.
Δεν μπορεί όμως να βάζεις οικογένειες, ζητήματα ηθικής και ζητήματα σοβαρά που έχουν να κάνουν με προσωπικές καταστάσεις. Καταλαβαίνετε ότι έχει ξεφύγει η κατάσταση πλέον. Εξυπηρετούν καταστάσεις ηθελημένα ή άθελα.

Επίσης, σε ανάρτησή του ο κ. Λουλούς αναφέρει τα εξής:

Οι τενεκέδες της φέτας του διαδικτύου.
Κάποτε διαβάζαμε σχόλια. Σήμερα πολλές φορές παρακολουθούμε έναν ατελείωτο θόρυβο.
Το διαδίκτυο γέμισε απόψεις. Απόψεις για τα πάντα, χωρίς πάντα να συνοδεύονται από γνώση ή ευθύνη.
Το πρωί εισαγγελείς, το μεσημέρι γιατροί, το απόγευμα μηχανικοί, το βράδυ δημοσιογράφοι, καπετάνιοι, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, ιστορικοί, γλύπτες, αρχιτέκτονες, οικονομολόγοι, δικηγόροι, ψυχολόγοι, προπονητές, σεισμολόγοι, αναλυτές διεθνών σχέσεων και ό,τι άλλο απαιτεί η επικαιρότητα της ημέρας.
Κρίνουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε, καταστάσεις που δεν ζήσαμε και γεγονότα που συχνά δεν έχουμε κατανοήσει πλήρως.
Φιλίες, σχέσεις, οικογένειες, καριέρες και χαρακτήρες γίνονται αντικείμενο σχολιασμού με ευκολία που καμιά φορά εντυπωσιάζει.
Η άποψη έγινε αυτονόητη. Η βεβαιότητα έγινε συνήθεια. Η αμφιβολία, που κάποτε ήταν ένδειξη σκέψης, μοιάζει να χάνεται.
Με ένα πληκτρολόγιο είναι εύκολο να πάρει κανείς τον ρόλο του κριτή. Να μοιράζει χαρακτηρισμούς, να βγάζει συμπεράσματα και να καταδικάζει χωρίς να γνωρίζει ολόκληρη την εικόνα.
Κι έτσι, οι διαδικτυακοί τεκέδες γεμίζουν καθημερινά θόρυβο. Θόρυβο από ανθρώπους που έχουν άποψη για τα πάντα, χωρίς να έχουν αφιερώσει χρόνο να μάθουν σχεδόν τίποτα σε βάθος. Πολύς λόγος, λίγη ουσία.
Ξεχνάμε όμως κάτι. Πληκτρολόγιο δεν έχουν μόνο όσοι σχολιάζουν. Υπάρχουν και εκείνοι που το χρησιμοποιούν για να δημιουργήσουν, να προσφέρουν, να χτίσουν κάτι χρήσιμο.
Ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία.
Άλλοι επιλέγουν να αφήσουν έργο και άλλοι να αφήσουν μόνο σχόλια.
Τα νούμερα της καθημερινής διαδικτυακής ζωής. Οι τενεκέδες της φέτας του διαδικτύου. Όσο πιο άδειοι, τόσο περισσότερο θόρυβο κάνουν.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, πίσω από τον περισσότερο θόρυβο δεν κρύβεται απαραίτητα γνώση ή αξία. Συχνά κρύβονται ανασφάλειες, ανάγκη για προσοχή ή απλώς η ευκολία της κριτικής από απόσταση.
Και ίσως γι’ αυτό αξίζει να θυμόμαστε πως η ουσία δεν βρίσκεται στο πόσο δυνατά μιλάμε, αλλά στο τι πραγματικά έχουμε να πούμε.