Νατάσα Παμπρή
Σ.Σ. Οι πρώτες φωτογραφίες είναι από την παρουσία του Στρατηγού και τον χαιρετισμό του, πριν από μία εβδομάδα, σε Εκδήλωση που έγινε στο Πολεμικό Μουσείο για την 80η Επέτειο της Μάχης της Κρήτης, στην οποία είχε λάβει μέρος.
Κατά τη διάρκεια της Εκδήλωσης, ο Πρόεδρος του Πολεμικού Μουσείου Αναστάσιος Λιάσκος απένειμε στο Στρατηγό Κόρκα, τιμής ένεκεν για τους αγώνες του για την Ελευθερία της Πατρίδος, τα Μουσειακά Αντίγραφα του “Αριστείου του Αγώνος”, το οποίο απονεμήθη από τον Βασιλέα Όθωνα στους Αγωνιστές του 1821 και το οποίο αποτελεί το Έμβλημα του Πολεμικού Μουσείου).
Ο Στρατηγός «έφυγε» από τη ζωή, σε ηλικία 101 ετών, την ημέρα του ετήσιου Μνημόσυνου για τις ψυχές των Πεσόντων υπέρ Πίστεως και Πατρίδος Ιερολοχιτών και Καταδρομέων.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί το γεγονός ότι προηγουμένως είχε καταθέσει στεφάνι για τους ήρωες Ιερολοχίτες και Καταδρομείς που έπεσαν στο καθήκον, υπερασπιζόμενοι την Πατρίδα, στο Μνημείο των ΛΟΚ, στο Καβούρι Αττικής.
Η καρδιά του στρατηγού δεν άντεξε και αφού επιτέλεσε .. το «τελευταίο καθήκον» άφησε την τελευταία του πνοή.
Στην εκδήλωση, που έγινε στο Καβούρι Αττικής, για τους πεσόντες στη μνήμη των πεσόντων Ιερολοχιτών το Πολεμικό Μουσείο εκπροσώπησε ο Υποστράτηγος Αριστομένης Αθ. Κράγκαρης, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου.
Ο θρύλος των Ειδικών Δυνάμεων γεννήθηκε, το 1921, στο χωριό Πουλλίτσα της Κορινθίας.
Εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, το 1940, και με τους συμμαθητές του πρωτοετείς και την Πολεμική Σημαία της Σχολής, μετέβησαν, το Μάιο του 1941, στην Κρήτη και πολέμησαν τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές.
Ακολούθως, διέφυγε στη Μέση Ανατολή και συνέχισε τις σπουδές του στη ΣΣΕ, που δημιουργήθηκε εκεί, από την οποία και αποφοίτησε το 1943 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Αποστρατεύθηκε το 1980, με το βαθμό του Αντιστρατήγου και με τον τίτλο του “Επίτιμου Διοικητού της Πρώτης Στρατιάς”.
Συμμετείχε στις Πολεμικές Επιχειρήσεις της Κρήτης (1941), της Βορείου Αφρικής (1942-43), των νησιών του Αιγαίου και των Δωδεκανήσων (1943 – 45) και τέλος στις Επιχειρήσεις του Εμφυλίου πολέμου (1947 – 49), όπου και τραυματίσθηκε δύο φορές.
Στη διάρκεια της 40ετούς σταδιοδρομίας του στον Ελληνικό Στρατό, υπηρέτησε ως Αξιωματικός σε Στρατηγεία του ΝΑΤΟ, ως Ακόλουθος Ενόπλων Δυνάμεων Βουκουρεστίου – Βουδαπέστης (1968-70), ως Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ (1977) και ως Γενικός Επιθεωρητής Στρατού (1979-80).
Διοίκησε: Τον 14 Λόχο Ορεινών Καταδρομών (1947 – 49), τη Γ’ Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών (1954 – 55), το 3ο Σύνταγμα Πεζικού «Ρίμινι» (1971 – 72), την ΧΙ (11η) Μεραρχία Πεζικού (1973 – 74), το Β’ Σώμα Στρατού (1974-1976). το Δ’ Σώμα Στρατού (1976), του οποίου υπήρξε ο πρώτος Διοικητής, καθώς και την 1η Στρατιά.
Φοίτησε στις Σχολές και Κέντρα εκπαιδεύσεως του Όπλου του Πεζικού, στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών Μέσης Ανατολής, στις Σχολές Πεζικού Αγγλίας και ΗΠΑ, στη Σχολή Διοικήσεως και Επιτελών ΗΠΑ και στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης.
Για τις συμμετοχές του στις προαναφερθείσες Πολεμικές Επιχειρήσεις, ο Στρατηγός τιμήθηκε από την Πολιτεία με τις ακόλουθες ηθικές αμοιβές:
• Προαγωγή «επ΄ανδραγαθία επί του πεδίου της μάχης».
• Χρυσό Σταυρό Φοίνικα μετά Ξιφών.
• Χρυσό Σταυρό Βασιλικού Τάγματος Γεωργίου Α΄.
• Σταυρό Ταξιαρχών Βασιλικού Τάγματος Φοίνικος.
• Σταυρός Ταξιαρχών Τάγματος Γεωργίου Α΄.
• Έξι φορές με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας.
• Πολεμικό Σταυρό Β΄ Τάξεως.
• Επτά φορές με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως.
• Τρεις φορές με το Μετάλλιο Εξαιρέτων πράξεων.
• Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως.
• Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως.
• Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1940 – 41.
• Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1941 – 45.
• Βρετανικό Μετάλλιο Ανδρείας 1944.
• Ανώτατο Παράσημο Εθνικής Αξίας της Γαλλίας.
Αξίζει, εξάλλου να σημειωθεί ότι ως Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ και ΓΕΠΣ πρότεινε να μεταφερθεί η τέφρα του αείμνηστου ιδρυτή του «Ιερού Λόχου» Συνταγματάρχη Χρ. Τσιγάντε από την Αγγλία στην Ελλάδα.
Η τέφρα τοποθετήθηκε στο Μνημείο του Ιερού Λόχου, που αναγέρθηκε στο Πεδίον του Άρεως.
