Ρένα Παυλάκη
Διανύοντας την 8η δεκαετία της ζωής του, ο Νότης Δούκας, ταυτισμένος με την πορεία του ΚΚΕ σε τοπικό επίπεδο, παραμένει ενεργός και μάχιμος και προσηλωμένος στην ιδεολογία του, με ένα πάθος που δεν μπορεί παρά να θαυμάσει κανείς, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων και κομματικής προέλευσης.
Στην χθεσινή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Ρόδου στο πλαίσιο της πανελλαδικής κινητοποίησης των εργαζομένων για το 13ωρο, ο Νότης Δούκας ήταν εκεί.
Με αφορμή την συμμετοχή του στην κινητοποίηση, μίλησε στον RV και τη Ρένα Παυλάκη.
Ακολουθούν σημεία της συνέντευξής του:
«Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να ξέρουν το εξής, ότι τίποτα δεν χαρίστηκε. Όλα κατακτήθηκαν στην πορεία της ζωής. Τίποτα δεν χάρισε κανείς σε κανέναν.
Όλα έγιναν με αγώνες. Αυτό να μπει καλά, βαθιά, μες στην ψυχή των ανθρώπων.
Το 1886, με πολύ- πολύ χυμένο εργατικό αίμα στο Σικάγο, κατακτήθηκε το οχτάωρο. Σήμερα, 139 χρόνια μετά, η κυβέρνηση αλλά και η άρχουσα αστική τάξη, η οποία έτσι κι αλλιώς κατέχει τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιχειρούν να το κάνουν το οχτάωρο δεκατριάωρο.
Αυτό δεν θα γίνει. Δεν θα το κάνουν, δεν θα μπορέσουν. Τα ταξικά συνδικάτα, οι εργαζόμενοι, ο κόσμος της δουλειάς ολόκληρος, έχει και δικές του προτάσεις. Εστιάζονται σε συγκεκριμένους αγώνες.
Ο εργατόκοσμος παλεύει για 35ωρο τη βδομάδα, για πενθήμερο, 7ωρο. Και αυτά με αύξηση μισθών, συντάξεων, μεροκάματων, έτσι ώστε το λαϊκό εισόδημα να επαρκεί για την εργατική λαϊκή οικογένεια χωρίς να χρειάζεται μια δεύτερη ή πιθανόν και μια τρίτη δουλειά.
Επειδή σήμερα φαντάζει ουτοπία, πολύ δύσκολο να ζήσει κανείς σαν άνθρωπος το 24ωρο, οκτώ ώρες ύπνο, οκτώ ώρες δουλειά και οκτώ ώρες προσωπικής ζωής, δεν θα πει ότι η εργατική τάξη, ο εργατόκοσμος που παράγει τον πλούτο σ’ αυτόν τον κόσμο ότι θα πρέπει να το αποδεχθεί και να πέσει αμαχητί. Να μην διεκδικεί κάτι καλύτερο. Οι δυνάμεις της εργασίας δεν έχουν κανέναν λόγο να επιμένουν σε αυτή την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Οι δυνάμεις της εργασίας έχουν το δικό τους κοινωνικό, οικονομικό σύστημα, το οποίο είναι ο σοσιαλισμός και που για τους νέους ανθρώπους, είναι το μέλλον της ανθρωπότητας.
Αλλιώς, χωρίς το σύστημα αυτό δεν θα υπάρξει ποτέ ούτε ειρήνη. Οι πόλεμοι θα είναι σε πρώτη διάταξη και σε κάθε περίπτωση δεν θα σταματήσει ποτέ σε αυτό το σύστημα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό είναι το ζητούμενο.
Ένας κόσμος πρέπει να είναι αυτός ο οποίος να μπορεί ο καθένας να ζει ανάλογα με το τι προσφέρει, ανάλογα με το τι δικαιούται. Ένας τέτοιος κόσμος πρέπει να είναι ένας κόσμος σοσιαλιστικός, ο οποίος δεν θα έχει αντιθέσεις και αντιφάσεις που θα φέρνει πόλεμο, που θα φέρνει τεχνητές οικονομικές κρίσεις και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Αυτό ακριβώς θέλω να δώσω, να καταλάβουν οι νέοι άνθρωποι.
Εμείς οι συνταξιούχοι, η καθημερινή αγωνιστική μας παρέμβαση, έχει αυτό το νόημα. Οι νέοι άνθρωποι να διεκδικήσουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Θα το διεκδικήσουν σήμερα για τη ζωή τους και αύριο να βάλουν και ακόμα πιο προωθημένους στόχους για τη δική τους εργατική λαϊκή εξουσία. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Υπάρχουν άνθρωποι και κοινωνικές ομάδες, πρωτοπόροι εργάτες οι οποίοι βγαίνουν καθημερινά και παλεύουν στην κοινωνία για όλους. Ίσως έχει αλλάξει ο τρόπος αντίδρασης, να γίνεται μέσα από τα social media, ας πούμε, και όχι στον δρόμο. Αυτή η κατάσταση έτσι κι αλλιώς θα αλλάξει, θα είναι τέτοιες οι εξελίξεις το επόμενο διάστημα που θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα.
Υπάρχει ένα ρεύμα αντίστασης και αμφισβήτησης πλέον πολλών σημείων αυτού του συστήματος το οποίο ζούμε και το οποίο απογοητεύει τους νέους ανθρώπους.
Υπάρχει ένα τέτοιο ρεύμα που εξελίσσεται και αυτό μπορεί να είναι η σπίθα για κάτι μεγαλύτερο στο επόμενο χρονικό διάστημα. Γιατί το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, έναν κόσμο ειρηνικό, χωρίς αντιθέσεις και τεχνητές οικονομικές κρίσεις και κυρίως όπως λέει ο μεγάλος Μπρεχτ, έναν κόσμο στον οποίο ο ποιητής θα ψαρεύει και ο ψαράς θα γράφει ποιήματα.
Η εργατική τάξη έχει κάθε συμφέρον, κάθε δικαίωμα να το γκρεμίσει και να φτιάξει μια κοινωνία άλλη από που σας περιέγραψα. Έτσι νομίζω θα είναι και το μέλλον.
Δεν μπορεί να πάει αλλιώς. Η διαδικασία εξέλιξης της ανθρωπότητας εκεί οδηγεί. Ν
Δεν βγαίνει το σύστημα όπως είναι σήμερα. Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Και εμείς βέβαια θα βάλουμε το χέρι γιατί για εμάς πρόκειται. Εμείς θα το κάνουμε. Δεν θα έρθει θεόπνευστο από κάπου.”
