Η άγνωστη ιστορία των σοκολατένιων πασχαλινών αυγών

Τα αυγά πάντα συμβόλιζαν την αναγέννηση, καθιστώντας τα ως ιδανικά σύμβολα για να τιμήσουν την ιστορία της ανάστασης του Ιησού καθώς και τον ερχομό της άνοιξης

Πολλές από τις πασχαλινές παραδόσεις -συμπεριλαμβανομένων των αγαπημένων μας αφράτων τσουρεκιών και του αρνιού της Κυριακής του Πάσχα– προέρχονται από μεσαιωνικές χριστιανικές ή ακόμη και παλαιότερες παγανιστικές δοξασίες. Τα σοκολατένια πασχαλινά αυγά, ωστόσο, προέρχονται από μια πιο σύγχρονη παράδοση.

Τα αυγά κότας τρώγονται το Πάσχα εδώ και αιώνες. Τα αυγά πάντα συμβόλιζαν την αναγέννηση και την ανανέωση, καθιστώντας τα ιδανικά για να τιμήσουν την ιστορία της ανάστασης του Ιησού καθώς και την άφιξη της άνοιξης.

Αν και σήμερα τα αυγά μπορούν να καταναλωθούν κατά τη διάρκεια της νηστείας της Σαρακοστής, στον Μεσαίωνα απαγορευόταν να καταναλωθούν μαζί με το κρέας και γαλακτοκομικά. Οι σεφ του Μεσαίωνα συχνά έβρισκαν εκπληκτικούς τρόπους για να το παρακάμψουν αυτό, φτιάχνοντας ακόμη και ψεύτικα αυγά για να τα αντικαταστήσουν.

Για το Πάσχα – μια περίοδο εορτασμού – τα αυγά και το κρέας, όπως το αρνί -επίσης σύμβολο της αναγέννησης-, επέστρεφαν στο τραπέζι.

Ακόμα και όταν τα αυγά επιτρέπονταν στα νηστίσιμα γεύματα, διατηρούσαν μια ξεχωριστή θέση στο πασχαλινό γλέντι. Ο συγγραφέας του βιβλίου μαγειρικής του 17ου αιώνα John Murrell συνιστούσε «αυγά με πράσινη σάλτσα», ένα είδος πέστο φτιαγμένο με φύλλα σορέλ.

Σε όλη την Ευρώπη, τα αυγά δίνονταν επίσης ως δεκάτη (ένα είδος ετήσιου ενοικίου) στην τοπική εκκλησία τη Μεγάλη Παρασκευή. Ίσως από αυτό να προέρχεται η ιδέα του να προσφέρουμε τα αυγά ως δώρο. Η πρακτική αυτή εξαφανίστηκε σε πολλές προτεσταντικές περιοχές μετά τη Μεταρρύθμιση, αλλά ορισμένα αγγλικά χωριά διατήρησαν την παράδοση μέχρι τον 19ο αιώνα.

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς οι άνθρωποι άρχισαν να διακοσμούν τα αυγά τους, αλλά οι έρευνες υποστηρίζουν ότι το έθιμο ξεκίνησε τον 13ο αιώνα, όταν ο βασιλιάς Εδουάρδος Α΄ έδωσε στους αυλικούς του αυγά τυλιγμένα σε φύλλα χρυσού.

Λίγους αιώνες αργότερα, γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη έβαφαν τα αυγά τους σε διάφορα χρώματα. Συνήθως επέλεγαν το κίτρινο, χρησιμοποιώντας φλούδες κρεμμυδιού, ή το κόκκινο, χρησιμοποιώντας ρίζες παντζαριών. Τα κόκκινα αυγά πιστεύεται ότι συμβόλιζαν το αίμα του Χριστού. Ένας συγγραφέας του 17ου αιώνα πρότεινε ότι η πρακτική αυτή έφτανε μέχρι τους πρώτους χριστιανούς στη Μεσοποταμία, αλλά είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα.

Στην Αγγλία, ο πιο δημοφιλής τρόπος διακόσμησης ήταν με πέταλα, τα οποία δημιουργούσαν πολύχρωμα αποτυπώματα. Το Μουσείο Wordsworth στη Lake District διαθέτει μια συλλογή από αυγά που φτιάχτηκαν για τα παιδιά του ποιητή από τη δεκαετία του 1870.

Από τα βαμμένα αυγά στα αυγά σοκολάτας

Παρόλο που η διακόσμηση των αυγών με σχέδια εξακολουθεί να είναι μια συνηθισμένη πασχαλινή δραστηριότητα, στις μέρες μας τα αυγά συνδέονται πιο συχνά με τη σοκολάτα. Αλλά πότε επήλθε αυτή η μεταβολή;

Όταν η σοκολάτα έφτασε στη Βρετανία τον 17ο αιώνα, αποτελούσε μια συναρπαστική αλλά παράλληλα πολύ ακριβή καινοτομία. Το 1669, ο κόμης του Σάντουιτς πλήρωσε 227 λίρες – το ισοδύναμο περίπου 37.000 Ευρώ σήμερα – για μια συνταγή σοκολάτας από τον βασιλιά Κάρολο Β’.

Σήμερα η σοκολάτα θεωρείται στερεό τρόφιμο, αλλά τότε ήταν πάντα μόνο σε υγρή μορφή σαν ποτό και συνήθως ήταν καρυκευμένη με πιπέρι τσίλι σύμφωνα με τις παραδόσεις των Αζτέκων και των Μάγια. Για τους Άγγλους, αυτό το νέο εξωτικό ποτό δεν έμοιαζε με τίποτα που είχαν συναντήσει μέχρι τότε. Ένας συγγραφέας το ονόμασε «αμερικανικό νέκταρ»: ένα ποτό για τους θεούς.

Σύντομα η σοκολάτα έγινε ένα ποτό της μόδας για την αριστοκρατία, που συχνά χαριζόταν ως δώρο χάρη στο υψηλό κύρος της, μια παράδοση που ακολουθείται ακόμη και σήμερα. Την απολάμβαναν επίσης στα νεοσύστατα καφέ γύρω από το Λονδίνο. Ο καφές και το τσάι είχαν επίσης μόλις εισαχθεί στην Αγγλία, και τα τρία ποτά άλλαζαν γρήγορα τον τρόπο με τον οποίο οι Βρετανοί αλληλεπιδρούσαν κοινωνικά μεταξύ τους.

Οι καθολικοί θεολόγοι συνέδεσαν μεν τη σοκολάτα με το Πάσχα εκείνη την εποχή, αλλά από την ανησυχία ότι η κατανάλωση σοκολάτας θα ερχόταν σε αντίθεση με τις πρακτικές νηστείας κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Μετά από έντονη συζήτηση, συμφωνήθηκε ότι η σοκολάτα που παρασκευάζεται με νερό θα μπορούσε να είναι αποδεκτή κατά τη διάρκεια της νηστείας. Τουλάχιστον το Πάσχα – μια εποχή γιορτής και εορτασμού – η σοκολάτα ήταν μια χαρά.

Η σοκολάτα παρέμεινε ακριβή μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν η Fry’s (που σήμερα ανήκει στην Cadbury) κατασκεύασε τις πρώτες πλάκες στερεάς σοκολάτας το 1847, φέρνοντας επανάσταση στο εμπόριο σοκολάτας.

Για τους Βικτωριανούς, η σοκολάτα ήταν πολύ πιο προσιτή, αλλά εξακολουθούσε να είναι κάτι σαν απόλαυση. Τριάντα χρόνια αργότερα, το 1873, η Fry’s δημιούργησε το πρώτο πασχαλινό σοκολατένιο αυγό ως πολυτελές κέρασμα, συγχωνεύοντας τις δύο παραδόσεις των πασχαλινών δώρων.

Τα σοκολατένια αυγά έγιναν mainstream τη δεκαετία του 1960

Ακόμη και στις αρχές του 20ού αιώνα, αυτά τα σοκολατένια αυγά θεωρούνταν ένα ιδιαίτερο δώρο και πολλοί άνθρωποι τα θεωρούσαν τόσο πολύτιμα που δεν τα έτρωγαν ποτέ. Μια γυναίκα στην Ουαλία φύλαγε ένα αυγό από το 1951 για 70 χρόνια και ένα μουσείο στο Torquay αγόρασε πρόσφατα ένα αυγό που είχε φυλαχτεί από το 1924.

Μόνο στις δεκαετίες του 1960 και 1970 τα σούπερ μάρκετ άρχισαν να προσφέρουν σοκολατένια αυγά σε φθηνότερη τιμή, ελπίζοντας να επωφεληθούν από την πασχαλινή παράδοση.

Με τις αυξανόμενες ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη παραγωγή σοκολάτας και την έλλειψη αυγών λόγω της γρίπης των πτηνών, οι μελλοντικοί εορτασμοί του Πάσχα μπορεί να είναι λίγο διαφορετικοί. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που μπορούν να μας δείξουν τα πασχαλινά αυγά, αυτό είναι η προσαρμοστικότητα της παράδοσης.

ieidiseis.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

© 2020-2024 – RealVoice 99.5 All Rights Reserved.  Κατασκευή ιστοσελίδας

Χρησιμοποιούμε cookies για να σου προσφέρουμε μία προσωποποιημένη εμπειρία καθώς και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. ΑΠΟΔΟΧΗ Μάθε περισσότερα